บทที่ 1082 ความยิ่งใหญ่ของวรยุทธ

ผืนนภาและปฐพีตกอยู่ในความมืดมิด สายลมพัดกรรโชกประดุจคลุ้มคลั่ง เหล่านักรบยืนหยัดเคียงบ่าเคียงไหล่ คำรามก้องขณะพุ่งจู่โจม

พวกเขาใช้ร่างกายที่แตกสลาย ถืออาวุธประจำกายเข้าเผชิญหน้ากับทหารม้าที่มีชุดเกราะครบมือ การใช้สิบชีวิตแลกหนึ่งชีวิตเป็นเพียงจินตนาการอันงดงาม ทว่าในความจริงคนนับสิบก็นับว่ายากที่จะแลกได้เพียงหนึ่งลมหายใจ

จนกระทั่งพวกเขาเริ่มเรียนรู้เทคนิคบางอย่าง ทหารสี่ห้าคนพยายามพุ่งเข้ากอดขาม้าไว้สุดชีวิต อีกสี่ห้าคนฉุดกระชากคนบนหลังม้าลงมา ยอมเอาตัวเข้าแลกกับดาบและทวนเพื่อสังหารศัตรูให้ตกตายตามกันไป

สิ่งนี้สร้างความลำบากให้อีกฝ่ายได้บ้าง ทว่าก็เป็นเพียงความลำบากเท่านั้น แม้ทหารม้าจะเริ่มล้มตายลงบ้าง แต่จำนวนเพียงหลักสิบหลักร้อยย่อมมิอาจสั่นคลอนภาพรวมได้

ทว่าในช่วงเวลาอันมีค่านี้ ในที่สุดเซวียหนิ่งเยว่ก็สามารถนำหน่วยพยาบาลมาถึงริมฝั่งน้ำได้สำเร็จ เบื้องหน้าของพวกนางกองไว้ด้วยตัวยาสมุนไพรมากมาย