บทที่ 1105 ความโกลาหลในนครเทพ

“พี่หญิงโปรดวางใจ! ที่บ้านมีน้องอยู่ทั้งคนเจ้าค่ะ!”

เสี่ยวอิ่งตบอกตัวเองดังปึกๆ นางตะโกนลั่น “ใครกล้าบุกเข้ามา น้องจะสั่งสอนให้เข็ดเลยเจ้าค่ะ!”

เจ้าเจียนเจียยิ้มกล่าว “รู้ว่าเจ้าวรยุทธดี แต่เจ้าเพิ่งคลอดลูกได้ไม่นาน ร่างกายยังอยู่ในช่วงพักฟื้น ห้ามวู่วามเด็ดขาด หากมีคนชั่วบุกเข้ามา พี่น้ององครักษ์ฝ่ายในจะจัดการเอง”

เสี่ยวอิ่งบอก “ไม่กระทบต่อร่างกายหรอกเจ้าค่ะ น้องเลี้ยงหนอนกู่ไว้หลายสิบไห สามารถปล่อยออกมาท่วมพวกคนพาลพวกนั้นให้ตายตกตามกันได้ทันทีเลยเจ้าค่ะ”

เจ้าเจียนเจียยิ้มไม่ออกเสียแล้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความอึดอัดพลางไอแห้งๆ “เสี่ยวอิ่ง... เจ้า... เจ้าอย่าปล่อยออกมานะ สิ่งนั้นน่ากลัวกว่าศัตรูเสียอีก”