บทที่ 1106 มรรคาและยุทธวิธี

เหยื่อผู้เสียหายกว่าสิบราย แต่มีคนลงมือเพียงคนเดียวหรือ?

เจ้าเจียนเจียรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่สมเหตุสมผล ภายใต้สายตาที่จ้องเขม็งโกรธแค้นของคนรอบด้าน นางจึงเอ่ยถามบัณฑิตผู้นั้น "เจ้าชื่ออะไร ที่บ้านทำอะไร และเจ้าทำเรื่องอะไรลงไปบ้าง จงสารภาพมาตามตรง"

แรงกดดันมหาศาลจากการถูกสายตานับไม่ถ้วนล็อกเป้าไว้ ทำให้บัณฑิตผู้นี้ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาทรุดเข่าลงกับพื้นทันที น้ำเสียงของเขาสั่นเครือสะอื้นไห้พลางตะโกน "พระชายา... ไม่สิ ท่านอาจารย์เจ้า ข้า... ข้าชื่อลู่เจิง บิดาข้าเป็นใต้เท้าต้าหลี่ซื่อส่าวชิง... ข้า พวกเราไม่ได้จับคนเข้าคุกนะ!"

"พวกเขามีบางคนด่าข้ารุนแรงเกินไป ข้าทนไม่ไหวจริงๆ จึงกลับไปบอกที่บ้าน ท่านพ่อเลยใช้เส้นสายให้คนไปหาเรื่องที่บ้านของพวกเขาบ้าง แต่เป็นเพียงการส่งคนไปทุบตีเท่านั้น เด็ดขาดมิมีการใส่ความจนติดคุก หรือถึงขั้นเนรเทศ... เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!"

เขากล่าวตะกุกตะกักพลางกำหมัดแน่น "อีกอย่าง... จะมีถึงสิบกว่าคนได้อย่างไร ข้าเอ่ยชื่อเพื่อนนักศึกษาไปเพียงสามคนเท่านั้น!"