ตอนที่ 1296 ของขวัญแห่งชีวิต

กวนเมี่ยวซ่านก้มตัวไอไม่หยุด สีหน้าเดี๋ยวซีดเดี๋ยวแดง สุดท้ายจึงเอามือกุมหน้าอกพลางกล่าวว่า “พักก่อนเถอะ ไม่ไหวแล้ว เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว”

โจวหยวนมองนางพลางกล่าวช้าๆ ว่า “อย่าลืมสิ เจ้าเป็นปรมาจารย์วรยุทธ์ผู้มีวิชาเต๋าล้ำลึกและสำเร็จวิชาแล้ว แต่บัดนี้เพียงแค่เดินแค่นี้เจ้ากลับยืนหยัดต่อไปไม่ได้แล้ว”

“ศิษย์พี่หญิงใหญ่ ร่างกายเจ้าในตอนนี้ รากฐานแทบจะพังทลายลงสิ้นแล้ว ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะอยู่ได้อีกกี่ปี”

กวนเมี่ยวซ่านเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง “ห้ามขู่ข้า ต้องมาฝึกวิชาคู่กับข้าบ่อยๆ ช่วยข้าฟื้นฟูไปทีละน้อย ข้ายังอยากทำงานไปอีกหลายปี” โจวหยวนกล่าวว่า “โอ้ ยังอยากจะทำงานอีกหรือ? ไม่คิดถึงเรื่องของข้าบ้างเลยหรือไง?”

กวนเมี่ยวซ่านสงสัย “เรื่องของเจ้าอะไรหรือ? ทุกสิ่งที่ข้าทำอยู่ตอนนี้ ไม่ใช่การสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ไปกับเจ้าหรอกหรือ?” นางหัวเราะออกมาพลางเอามือป้องปาก “นี่ก็ถือว่าเป็นการกำจัดจักรพรรดิแล้วนะ ฮ่าฮ่า!”