ตอนที่ 1302 เกมสิบคนของชวี่หลิง

ไพ่นกกระจอกงั้นหรือ? ไพ่นกกระจอกอะไรกัน โจวหยวนฟังไม่รู้เรื่องเลย เพราะในหัวของเขามีแต่เรื่องเกมเท่านั้น

ดื่มไปได้ครึ่งทาง เขาทนปวดปัสสาวะไม่ไหวจึงขอตัวไปเข้าห้องน้ำ บังเอิญไปเจอเข้ากับชวี่หลิงที่เดินออกมาจากห้องน้ำพอดี จึงถูกดักไว้ระหว่างทาง “ท่านเจ้าจวน!” ชวี่หลิงจัดการต้อนเขาจนติดกำแพง แล้วกะพริบตาถามว่า “อั้นไม่ไหวแล้วหรือ?” โจวหยวนกล่าวว่า “อย่าเล่นเลยน่า ให้ข้าไปเถอะ ข้าอั้นไม่ไหวจริงๆ”

ชวี่หลิงยิ้มพลางกล่าวเบาๆ ว่า “เป็นไปได้ไหมว่า สถานที่อื่นก็สามารถช่วยปลดปล่อยความอั้นของท่านได้เหมือนกัน?” นางเลียริมฝีปากเผยรอยยิ้มยั่วยวน อ้าปากเล็กน้อย ลมหายใจหอมละมุนราวกับกลิ่นกล้วยไม้ โจวหยวนสะดุ้งโหยงทันที กล่าวว่า “เรียนนิสัยเสียมาจากชิงหยวนใช่ไหมเจ้า! ไว้ข้าออกมาแล้วค่อยคุยกัน!”

พูดตามตรงเขาไม่ได้เมา แต่การที่ชวี่หลิงทำแบบนี้ ต่อให้เป็นใครก็ทนไม่ไหว ยัยเด็กนี่คงคิดถึงเขาเหมือนกัน ถึงได้ดื่มจนเริ่มมึนๆ เช่นนี้ ทำธุรกิจที่จับทีก็หลายล้านตำลึงเงิน แถมความเสี่ยงก็สูง นางคงมีความกดดันและอยากหาโอกาสผ่อนคลายบ้าง โจวหยวนเข้าใจนาง จึงเดินออกไป เห็นนางยังยืนรออยู่จึงอดไม่ได้ที่จะโอบกอดนางไว้ ชวี่หลิงจุมพิตที่ใบหน้าเขาแล้วถามว่า “คิดถึงข้าไหม?”

“คิดถึงสิ คิดถึงทุกวันเลย” โจวหยวนตอบอย่างเป็นธรรมชาติ