ตอนที่ 1303 บรรยากาศแห่งความสุข

เถ้าแก่ชวี่ทำท่าทางเหมือนอยากให้เรื่องวุ่นวาย แต่พอถึงตาตัวเองกลับเริ่มเล่นลูกตุกติก นางเอามือปิดหน้าแล้วบอกว่าไม่อยากเล่นแล้ว แน่นอนว่าเรื่องนี้โดนคัดค้านจากทุกคน

“อย่าทำลายความสนุกของท่านเจ้าจวนสิ นี่เป็นกฎที่เจ้าพูดเองนะ” เจ้าเจียนเจียหัวเราะเบาๆ “พวกเรายอมรับบทลงโทษกันหมดแล้ว เจ้าจะถอนตัวกลางคันไม่ได้นะ” โจวหยวนกล่าวว่า “เร็วเข้า ถึงตอนนี้เจ้ามาทำเขินอายไปได้ เกมจะเล่นต่อหรือไม่”

“เอาเป็นเอาตายก็เอาวะ!” ชวี่หลิงตะโกนออกมาตรงๆ “บนตึกปักผ้าในบ้านข้าที่จินหลิง ริมทะเลสาบเสวียนอู่ การต่อสู้อันดุเดือดครั้งนั้น!”

“พูดตามตรงนะ ข้าสะใจมาก วันหลังจะไปลองอีกแน่นอน” พอพูดจบ ทุกคนต่างอดไม่ได้ที่จะเอามือป้องปากหัวเราะ แม้แต่เจ้าเจียนเจียก็ยังเริ่มสนใจขึ้นมา

ในยามว่าง ไม่มีผู้หญิงคนไหนหักห้ามใจจากความอยากรู้อยากเห็นได้หรอก คนเราล้วนชอบดูเรื่องวุ่นวายกันทั้งนั้น ม่อเซียงรีบหัวเราะ “คนต่อไป ถึงตาเสี่ยวอิ่งแล้ว!” เสี่ยวอิ่งที่กำลังหัวเราะอย่างมีความสุข พอได้ยินคำนี้รอยยิ้มก็แข็งค้างทันที นางอ้าปากพะงาบๆ กระซิบว่า “ข้า... ข้าทอยลูกเต๋าไม่เป็น ขอไม่เล่นได้ไหมคะ?” ชวี่หลิงแค่นเสียง “เลิกแกล้งโง่ได้แล้ว มีอะไรที่เจ้าทำไม่ได้ วันนี้ใครก็หนีไม่พ้น เร็วเข้า!”