ตอนที่ 1308 โชคชะตาเร่งเร้า

สองวันนี้โจวหยวนไม่ได้ไปยุ่งกับเรื่องใดๆ เอาแต่ใช้เวลาอยู่กับคนในครอบครัว เมื่อครั้งที่ลูกยังเล็ก เขายังไม่มีความรู้สึกสะเทือนใจกับการจากลามากนัก แต่ในวันนี้ทั้งเหวินซินและซิงกั๋วต่างหัดเดินหัดพูดกันแล้ว ทั้งยังน่ารักน่าเอ็นดูและติดเขาแจ ทำให้เขาตัดใจจากไปไม่ได้จริงๆ ดังที่เจียนเจียเคยกล่าวไว้ว่า หากไม่รีบกอดนางเสียตอนนี้ นางก็จะเติบโตขึ้นเรื่อยๆ

แม้สงครามทางใต้จะยังไม่ปะทุขึ้นอย่างเต็มรูปแบบ แต่สถานการณ์ก็เข้าสู่ขั้นวิกฤตแล้ว กวานลู่แม้จะลงไปอยู่ที่นั่น แต่เขาก็ไม่สามารถตัดสินใจในเชิงยุทธศาสตร์ได้ ทำได้เพียงสนับสนุนงานและวางรากฐานให้แน่นหนาขึ้นเท่านั้น ถึงเวลาต้องออกเดินทางแล้ว

“ท่านพ่อ... ท่านพ่ออุ้ม...” เสี่ยวเหวินซินเกาะขาของโจวหยวน เสียงอ้อแอ้ในลำคอนั้นช่างบาดใจเหลือเกิน โจวหยวนอุ้มตัวนางขึ้นมาพลางยิ้ม “ลูกรัก อยากให้พ่ออุ้มให้สูงๆ อีกแล้วสินะ!” เขาให้เหวินซินขี่คอ แล้วหมุนตัวไปมาในสวน ในใจยิ่งไม่อยากจากไปไหน

จนกระทั่งมิงรุ่ยวิ่งมารายงานว่า “พี่เขย ท่านเจ้าจวนครับ มีผู้หญิงคนหนึ่งบอกว่าอยากพบท่าน นางบอกว่ารู้จักท่านครับ” โจวหยวนสงสัย จึงเดินไปหาเขาแล้วขมวดคิ้ว “รู้จักข้า? นางชื่ออะไร?” มิงรุ่ยเกาหัวพลางกล่าวว่า “นางบอกว่าชื่อหลี่ซู่เสวี่ย เป็นคนรู้จักของท่านครับ”

“เชิญไปที่โถงใหญ่ เดี๋ยวข้าจะตามไป”