บทที่ 153 ความรื่นรมย์ที่หาได้ยาก

ผู้คนในยุคสมัยนี้โดยส่วนใหญ่มีรูปร่างค่อนข้างเตี้ย โดยเฉพาะสตรี ไม่ต้องพูดถึงเลย การที่สตรีอย่างจ้าวเจียนเจีย เซวี่ยหนิงเยว่ และฉวี่หลิง มีส่วนสูงเกือบหนึ่งเมตรเจ็ดสิบเซนติเมตร ก็นับว่าหาได้ยากยิ่งแล้ว

ส่วนสตรีที่มีส่วนสูงเกือบหนึ่งเมตรเก้าสิบเซนติเมตรนั้น โจวหยวนเคยพบเพียงคนเดียว นั่นก็คือ เสี่ยวจวง แห่งอารามเมฆขาว องครักษ์หญิงคนสนิทของศิษย์พี่ใหญ่เมี่ยวซ่าน

ดังนั้น เพียงแค่แวบแรกที่เห็น เขาก็จำนางได้ทันที

เสี่ยวจวงยิ้มบางๆ เอ่ยเสียงเรียบ "ศิษย์น้องเล็ก ดูเจ้าลมปราณกล้าแข็งขึ้นมาก ช่วงไม่กี่เดือนมานี้คงก้าวหน้าไปไม่น้อยสินะ"

โจวหยวนดีใจมาก รีบถาม "เสี่ยวจวง ศิษย์พี่ใหญ่ไปไหนแล้ว? ทำไมเจ้าถึงกลายเป็นราชทูตจากวังหลวงไปได้? หรือว่าศิษย์พี่ใหญ่เป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่?"