บทที่ 154 งานเลี้ยงอำลา

วันนี้ควรจะเป็นวันที่โจวหยวนมีความสุขที่สุดนับตั้งแต่มาเยือนเมืองหลินอัน ปราศจากความกดดัน ไร้เรื่องราวให้ขบคิด ปล่อยวางจิตใจ มุ่งเน้นเพียงการกินดื่มเที่ยวเล่น นั่นสิถึงจะเรียกว่าความงดงามที่แท้จริง

จวบจนพลบค่ำ ทุกคนจึงเดินทางกลับมาถึงขุยซิงฟาง ฉวี่หลิงไม่ได้ตามมาด้วย ซึ่งผิดวิสัยปกติของนาง เห็นได้ชัดว่ายังงอนโจวหยวนอยู่

ก็แน่ล่ะ มุกตลกเรื่อง "ดอกเหมยแดงสองดอก" สำหรับสตรีในยุคสมัยนี้ถือว่าอุกอาจเกินไป ต่อให้ฉวี่หลิงจะเป็นคนใจกว้างแค่ไหน ก็ยังรับมือไม่ไหวอยู่ดี

จ้าวเจียนเจียอารมณ์ดีมาก ใบหน้าประดับรอยยิ้มตลอดเวลา ดูเหมือนจะกลับมาสดใสร่าเริงดังเดิมแล้ว

นางเอ่ยเสียงเบา "ท่านพี่ คืนนี้ท่านต้องไปหาแม่นางฉู่หน่อยนะเจ้าคะ นางฝากข้ามาบอกว่าอยากจะขอเลี้ยงข้าวท่าน"