บทที่ 155 แด่ผู้ร่ายรำท่ามกลางราตรี

วันใหม่มาถึง โจวหยวนยังคงรักษากิจวัตรของตนอย่างเคร่งครัด ออกกำลังกาย เดินลมปราณ ฝึกฝนวรยุทธ์ให้แกร่งกล้าขึ้นเรื่อยๆ

การจะทำการใหญ่ ร่างกายคือรากฐาน หากไร้ซึ่งร่างกายที่แข็งแรง ทุกสิ่งก็เป็นเพียงวิมานในอากาศ เงาจันทร์ในน้ำ

"ท่านพี่ จะไม่ไปส่งจริงๆ หรือเจ้าคะ?"

หลังจากผ่านพิธีเข้าหอ จ้าวเจียนเจียดูงดงามเปล่งปลั่งขึ้น คิ้วตาที่เคยขมวดมุ่นดูผ่อนคลาย แฝงเสน่ห์ของสตรีเต็มตัว

โจวหยวนโบกมือ "เมื่อวานก็ร่ำลากันไปแล้ว ข้าไม่ไปส่งหรอก เจ้าไปส่งพวกหนิงเยว่เถอะ ข้าต้องไปที่ว่าการสักหน่อย"