บทที่ 222 ไม่กลับเสินจิง

การเดินทางครั้งนี้กินเวลาไปอีกหนึ่งวันเต็ม ข้ามยอดเขามาถึงสองลูก ท้องฟ้าก็เริ่มมืดลงอีกครา

แต่โจวหยวนยังคงมองเห็นทัศนียภาพอันงดงามเบื้องหน้า กำแพงเมืองอันสูงตระหง่านทอดตัวยาวเหยียดดุจมังกรยักษ์ ขดตัวอยู่บนยอดเขา คอยพิทักษ์ผืนแผ่นดินกวนจง

ถึง ด่านจูยงกวน แล้ว คืนนี้จะพักฟื้นปรับสภาพร่างกายที่นี่ แล้วค่อยลงจากด่านจูยงกวนไป

หลังจากกินเนื้อกระต่ายและดื่มน้ำจนอิ่ม โจวหยวนถอนหายใจยาว ฉีกเสื้อที่พันแผลไว้ออก

เลือดเปลี่ยนเป็นสีดำคล้ำ แม้จะยังไม่ตกสะเก็ด แต่ดูดีขึ้นกว่าเดิมมาก