บทที่ 464 ในจวนอ๋อง จะข่มขวัญผู้ใด

ทั้งสองคนลงมาจากหลังคา กลับเข้ามาในห้องนอน

องค์หญิงฉินสุ่ยช่วยโจวหยวนสวมเสื้อผ้า จัดคอเสื้อให้เขาอย่างเบามือ อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา "ข้าหาเสื้อผ้าชุดนี้มาให้เจ้าช่างพอดีตัวเหลือเกิน สำนวนที่ว่าไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง นี่มันจริงเลยนะ พอเจ้าใส่ชุดนี้แล้ว ดูสง่าผ่าเผยสมกับเป็นมาร์ควิสหนุ่มจริงๆ"

โจวหยวนกล่าว "วันนี้ข้าต้องแสดงบารมีของมาร์ควิสออกมาเสียหน่อย ในฐานะนักโทษหนีคดีที่มาจัดการเรื่องต่างๆ มากมายที่นี่ ดีไม่ดีอาจจะมีคนตั้งใจจะมาข่มขวัญข้าแต่ไกลก็ได้"

องค์หญิงฉินสุ่ยเลิกคิ้ว แค่นเสียงเย็นชา "ข้าอยากจะรู้นักว่าใครจะกล้า พวกขุนนางไร้น้ำยาที่เอาแต่รบแพ้พวกนี้ ยังจะมีหน้ามาทำท่าทางโอหังใส่เจ้าอีกหรือ"

ทั้งสองคนเดินควงแขนกันออกจากห้อง ก็บังเอิญพบกับหลี่อวี้วานที่รออยู่ในลานบ้านพอดี