บทที่ 474 ขึ้นสู่ยอดเขา บรรลุธรรมใต้แสงอัสดง

"กลางดึกวันที่ยี่สิบเจ็ดเดือนสิบ หลังจากยืนหยัดต้านทานมาได้หนึ่งเดือนเต็ม ในที่สุดจี้โจวก็ถูกตีแตก"

"เช้าตรู่วันที่ยี่สิบแปดเดือนสิบ กองทัพของหนูเอ่อร์ฮาชื่อบุกเข้าเมือง สังหารหมู่ราษฎรอย่างโหดเหี้ยม เพียงวันเดียวมีผู้บริสุทธิ์ถูกสังหารไปกว่าหนึ่งแสนสองหมื่นคน"

"เที่ยงวันที่ยี่สิบเก้าเดือนสิบ ชวี่เส้าเกิงและตี๋เซียนหย่งนำทหารที่เหลือรอดแปดหมื่นนาย สู้รบอย่างถวายหัวอยู่สองวันเต็ม จนสามารถผลักดันทหารม้าแมนจูตะวันออกออกจากเมือง และยึดจี้โจวกลับคืนมาได้"

พูดถึงตรงนี้ จางเฟยก็ลดเสียงลง "แต่ทุกคนต่างก็รู้ดีว่า จี้โจวคงยื้อไว้ได้อีกไม่นานหรอก การยึดคืนมาได้ในครั้งนี้ ก็เป็นเพียงแค่ภาพลวงตาชั่วคราวเท่านั้น"

"รอให้หนูเอ่อร์ฮาชื่อพักฟื้นกำลังพลสักสองสามวัน และจัดการกับเสบียงที่เพิ่งปล้นชิงมาได้เสร็จสิ้น เมื่อไหร่ พวกมันก็จะหวนกลับมาโจมตีอีกครั้ง"