บทที่ 475 หลังพายุฝน ครอบครัวพร้อมหน้า

ความรู้สึกประหม่าเมื่อใกล้ถึงบ้านเกิด โจวหยวนเพิ่งจะเข้าใจความหมายของสำนวนนี้อย่างลึกซึ้งก็คราวนี้เอง

เขาก้าวเท้าอย่างแผ่วเบา ค่อยๆ เดินตรงไปยังห้องนอนของเจียนเจีย แม้จะเป็นระยะทางเพียงไม่กี่สิบก้าว แต่เรื่องราวมากมายในอดีตก็หวนกลับมาให้คิดถึง

คนแรกที่เขาได้พบเมื่อมาเยือนโลกใบนี้คือเจียนเจีย ในตอนนั้นนางช่างสดใส งดงาม แต่ก็มักจะแฝงไว้ด้วยความเย่อหยิ่งจองหองอยู่เสมอ

นางไม่ยอมร่วมหอลงโรง ราวกับไม่ยอมก้มหัวให้กับโชคชะตา

นางคือคุณหนูผู้สูงศักดิ์ที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างทะนุถนอม เป็นถึงหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งอวิ๋นโจว นางจะยอมแต่งงานกับบัณฑิตตกยากได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้น บัณฑิตผู้นี้ยังไม่ได้ทำตัวดีนัก ยังคงคบหาสมาคมกับหญิงคณิกาตามหอนางโลมอยู่เนืองๆ