บทที่ 612 จิตสังหารของฮ่องเต้หญิง

การเดินทางกลับมาพร้อมกับท่านแม่ยาย ทำให้จวนกั๋วกงอบอวลไปด้วยความปีติยินดี จ้าวเจียนเจียในที่สุดก็ได้หลุดพ้นจากบทบาทความเป็นแม่ และสวมกอดเฉินซื่อร้องไห้โฮออกมา ได้กลับไปเป็นลูกสาวตัวน้อยอีกครั้ง

สองแม่ลูกไม่ได้พบหน้ากันมากว่าสองปีแล้ว ทุกคนต่างก็ปล่อยให้พวกนางได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันอย่างเต็มที่ ผ่านไปราวครึ่งชั่วยาม ทั้งสองถึงได้เดินออกจากห้องมาพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า

ฮูหยินเซวียและเฉินซื่อเองก็ไม่ได้พบกันเสียนาน พอเจอกันก็จับมือทักทายไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบกันยกใหญ่ ต่างฝ่ายต่างก็รู้สึกสะท้อนใจกับเรื่องราวที่ผ่านมา

ไม่นานเฉินซื่อก็นึกขึ้นได้ รีบเอ่ยถาม "เสี่ยวเหวินซินล่ะ เร็วเข้า ให้ข้าดูหน้าหลานสาวตัวน้อยของข้าหน่อยสิ"

เทศกาลแห่งการอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา ทุกคนในครอบครัวต่างก็มีความสุขกันถ้วนหน้า ทำให้จิตใจของโจวหยวนพลอยเบิกบานขึ้นมาด้วย