บทที่ 627 วางแผนชิงใต้หล้า

สายลมหนาวยังคงพัดกรรโชก เสียงกลองรบจากนอกกำแพงเมืองดังกึกก้องเป็นระยะ ทำให้เส้นประสาทในสมองของทหารรักษาเมืองต้าถงตึงเครียดอยู่ตลอดเวลา ไม่อาจคาดเดาได้เลยว่าข้าศึกจะบุกเข้าโจมตีเมืองเมื่อใด

โจวหยวนและจวงเสวียนซู่เดินทอดน่องไปตามกำแพงเมือง ทอดสายตามองดูกำแพงดินสีเหลืองและกิ่งไม้แห้งเหี่ยวรอบตัวด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในใจ

เพราะจนถึงตอนนี้ แม่ทัพคนอื่นๆ ยังไม่รู้ข่าวเรื่องความวุ่นวายทางตอนใต้ พวกเขากำลังกังวลอยู่กับกองทัพทหารม้าแปดหมื่นนายที่อยู่เบื้องหน้าเท่านั้น

หมิ่นเทียนรุ่ยในชุดเกราะเต็ยศ วางขวานเล่มโตลงบนพื้น ก่อนจะก้าวฉับๆ เข้ามาหาโจวหยวน

เขามีสีหน้าหงุดหงิดระคนกังวล เอ่ยว่า "ท่านจอมทัพ ไอ้ชาปู้ตานนี่มันคิดจะทำอะไรกันแน่ จะบุกก็ไม่บุก จะถอยก็ไม่ถอย เอาแต่ตั้งค่ายดูเชิงอยู่แบบนี้ มันน่าหงุดหงิดชะมัด"