บทที่ 666 ความผิดสิบประการ

"ทิ้งแม่ยอดขมองอิ่มของเจ้ามาดื้อๆ แบบนี้เลยหรือ? ไม่คิดจะอยู่ต่ออีกสักสองสามวันล่ะ?"

ระหว่างทางขี่ม้ากลับ หลี่อวี้วานก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยแซว

โจวหยวนตอบอย่างจนใจ "ตอนแรกก็กะจะอยู่ต่ออีกสักสองสามวันนั่นแหละ แต่นางไล่ตะเพิดข้าออกมาน่ะสิ"

"ฮ่าๆ!"

หลี่อวี้วานหัวเราะร่วน ดูท่าทางอารมณ์ดีไม่เบา "ใครใช้ให้เจ้าไม่รู้กาลเทศะ ไปยั่วโมโหนางเข้าล่ะ นางเป็นผู้หญิงที่หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีตัวเองสูงมาก พอมาแพ้ราบคาบให้เจ้าแบบนี้ นางก็ต้องไม่อยากเห็นหน้าเจ้าเป็นธรรมดาแหละ"