บทที่ 678 ราชบัลลังก์มันเล็กเกินไป

โจวหยวนเห็นด้วยกับการตัดสินใจของศิษย์พี่หญิงใหญ่ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา การจะเป็นฮ่องเต้ที่ดีนั้น ความจริงแล้วเกณฑ์ไม่ได้สูงอะไรเลย ยิ่งถ้ามีขุนนางเก่งๆ คอยช่วยเหลือ เกณฑ์ก็ยิ่งต่ำลงไปอีก ยกตัวอย่างเช่น อาเต๊า (หลิวซ่าน บุตรชายของเล่าปี่) ที่รู้ตัวว่าควรจะฟังคำแนะนำของท่านอา (ขงเบ้ง) ในทุกๆ เรื่อง หากเขาสามารถกอบกู้ราชวงศ์ฮั่นได้สำเร็จ อาเต๊าก็ต้องได้รับการยกย่องว่าเป็นฮ่องเต้ที่ดีอย่างแน่นอน

ด้วยเหตุนี้เอง โจวหยวนจึงยินดีที่จะเจรจากับศิษย์พี่หญิงใหญ่ การมีนางคอยจัดการเรื่องราชการแผ่นดินและงานจุกจิกต่างๆ จะช่วยให้เขาผ่อนแรงไปได้เป็นร้อยเท่า

ภายใต้แสงเทียน โจวหยวนสูดลมหายใจเข้าลึก เอ่ยว่า "ใช่พ่ะย่ะค่ะ ข้ายอมรับในสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด ดังนั้นข้าจึงไม่อยากให้พวกเราต้องมาขัดแย้งกันจนเลือดตกยางออก ข้าอยากให้พวกเราคุยกันดีๆ สร้างความเข้าใจที่ตรงกัน เพื่อไม่ให้ใครต้องทำอะไรบุ่มบ่าม"

องค์ฮ่องเต้หญิงเจาจิ่งเม้มพระโอษฐ์ ตรัสถาม "จะคุยกันยังไงล่ะ?"

โจวหยวนตอบ "ก็เหมือนที่ข้าเคยบอกไปนั่นแหละพ่ะย่ะค่ะ ข้าไม่ได้สนใจราชบัลลังก์ การจัดกำลังทหารของข้า ทั้งหมดก็ทำไปเพื่อต้าจิ้นทั้งสิ้น"