บทที่ 78 จิ้งจอกเฒ่า

การซื้อใจคนนั้นไม่ยาก พูดง่ายๆ ก็แค่รางวัลชัดเจน ลงโทษเฉียบขาด มีความหวังว่าจะได้เลื่อนขั้น แล้วก็โปะด้วยเงิน เพียงแต่ "เงิน" นี่แหละที่หาคนควักออกมาได้ยาก ถ้าโจวหยวนไม่มีค่าลิขสิทธิ์จาก "สามก๊ก" ก็คงไม่มีทางเป็น "มังกรข้ามถิ่นสยบงูเจ้าถิ่น" ได้ แน่นอน การจะทำให้ลูกน้องมีวินัย เชื่อฟังคำสั่ง ยอมทำตามโดยไม่มีข้อแม้ ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ โจวหยวนไม่รีบร้อน เขามีเวลาเหลือเฟือที่จะค่อยๆ ปรับจูนคนพวกนี้ ยิ่งคู่ต่อสู้ใช้วิธีตื้นๆ อย่างการชักสีหน้าใส่เจ้านายใหม่ตั้งแต่วันแรก ยิ่งไม่น่าให้ราคา กลับกัน ท่านหัวหน้ากองพันต่างหากที่ต้องรีบไปเอาใจ!

หลังแจกเงินรางวัล โจวหยวนสอบถามสถานการณ์ในฝ่ายตรวจสอบกับลูกน้องที่มารายงานตัว ส่วนพวกที่เหลืออีกยี่สิบกว่าคนก็ยังไม่โผล่หัวมา เขาจึงตรงดิ่งไปที่เรือนพักของหัวหน้ากองพัน เพื่อพบเย่เหมี่ยนอีกครั้ง ท่านหัวหน้ากองพันสีหน้าเรียบเฉย พูดช้าๆ "เพิ่งรับตำแหน่งก็แจกเงิน นายกองร้อยโจวนี่รวยจริงๆ มือเติบขนาดนี้ ไม่ต้องกลัวลูกน้องไม่เชื่อฟังหรอก" น้ำเสียงราบเรียบ เดาอารมณ์ไม่ออก โจวหยวนยิ้มขื่น "จำใจต้องทำครับ ข้าเพิ่งมาถึงหลินอัน ถ้าไม่ใช้วิธีนี้ คงโดนลูกน้องเมินแน่"

"ทำแบบนี้ เพื่อนร่วมงานอาจจะเขม่นเอาได้ ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ข้าต้องการเลย"

เย่เหมี่ยนหัวเราะเบาๆ "นั่นเป็นความสามารถของเจ้า พวกเขาจะมาโกรธไม่ได้หรอก ที่ราชสำนักไม่จ่ายเงินเดือน ก็เพื่อภาพรวมของบ้านเมือง" โจวหยวนคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้า "ค้างสักเดือนสองเดือนยังพอทน แต่สี่เดือนนี่มันเกินไปหน่อยนะครับ"

"ข้าอยากจะเขียนจดหมายด่วนส่งไปจินหลิง ขอให้กองปราบฝ่ายใต้จ่ายเงินเดือน แต่ไม่รู้ที่อยู่และการติดต่อ มีแต่ต้องรบกวนท่านหัวหน้าช่วยเป็นธุระให้"

เย่เหมี่ยนชะงักเล็กน้อย แล้วพยักหน้า "คืนนี้ข้าจะเป็นเจ้าภาพเลี้ยงต้อนรับเจ้าเอง"

"ขอบคุณใต้เท้าเย่" ทั้งสองมองตากันแล้วยิ้ม ไม่ต้องพูดอะไรมากก็เข้าใจ บทสนทนาที่ดูเรียบง่าย แต่แฝงนัยสำคัญไว้เพียบ โจวหยวนได้ตำแหน่งมาแบบก้าวกระโดด แสดงว่ามีเส้นสาย การกล้าบอกว่าจะเขียนจดหมายถึงกองปราบฝ่ายใต้ที่จินหลิง แสดงว่าเส้นสายอยู่ที่นั่น เป็นการแสดงความจริงใจให้เย่เหมี่ยนเห็น ส่วนเรื่องเงินเดือนเป็นเรื่องใหญ่ คนทั่วไปจัดการไม่ได้ เส้นสายของโจวหยวนจึงน่าจะใหญ่ถึงระดับผู้บัญชาการกองปราบฝ่ายใต้ การให้เย่เหมี่ยนเป็นคนเขียนจดหมาย ก็เพื่อให้เย่เหมี่ยนได้รับความชอบจากการทวงเงินเดือน หัวหน้ากองพันที่เพิ่งรับตำแหน่งได้ครึ่งเดือน สามารถทวงเงินเดือนค้างจ่ายสี่เดือนคืนมาได้ ไม่เพียงพิสูจน์ความสามารถ แต่ยังซื้อใจลูกน้องทั้งกองพันได้อยู่หมัด บุญคุณนี้ เย่เหมี่ยนย่อมรับไว้ด้วยความยินดี ดังนั้นเขาจึงเสนอเลี้ยงต้อนรับ เพื่อประกาศให้ทุกคนรู้ว่า "ข้าหนุนหลังเด็กคนนี้ ใครอย่าซ่า" ต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์

โจวหยวนย่อมไม่ปฏิเสธคำเชิญ พอตกค่ำ เขาก็ติดตามเย่เหมี่ยนไปที่ห้องรับรองหอไฉยวิ่น นอกจากหัวหน้ากองพัน รองหัวหน้ากองพันอีกสองคน และนายกองร้อยอีกหกคนก็มากันครบ รวมเก้าคนนั่งเต็มโต๊ะ บรรยากาศครึกครื้น แต่พอโจวหยวนเห็น "ท่านหวัง" เขาถึงกับอึ้ง เชี่ย! ครึ่งเดือนก่อนหมอนี่เพิ่งได้เลื่อนขั้นเพราะมีความชอบ ไม่นึกว่าจะมาเป็นรองหัวหน้ากองพันที่หลินอันซะงั้น โลกกลมชะมัด หวังอ๋างเองก็ดีใจมาก เขารู้ภูมิหลังและความสามารถของโจวหยวนดี อยากจะร่วมงานและร่วมเสวยสุขกับน้องรักคนนี้ใจจะขาด บนโต๊ะอาหาร ทั้งเก้าคนคุยกันอย่างเป็นกันเอง ทั้งเรื่องงานและเรื่องสัพเพเหระ "หอหมู่ตานริมทะเลสาบซีหู มีนางโลมคนใหม่มา งามหยดย้อยดั่งนางฟ้า แค่โผล่หน้ามาแวบเดียว ทำเอาบัณฑิตทั่วเมืองเพ้อกันหมด"

"เสียดายที่นางไม่รับแขก จองคิวก็ไม่ได้ นายน้อยตระกูลอู๋อยากรับนางเป็นอนุ เสนอราคาตั้งสี่หมื่นตำลึงเชียวนะ" หวังอ๋างหน้าแดงกร่ำเพราะฤทธิ์สุรา หัวเราะร่า "นายกองร้อยโจว เราสองคนเพิ่งมาใหม่ ต้องไปเปิดหูเปิดตาซะหน่อยแล้ว" ทุกคนบนโต๊ะหัวเราะครืน โจวหยวนหรี่ตา "ที่บ้านข้ามีเมียดุ แถมข้าเป็นเขยแต่งเข้าบ้าน คงไม่กล้าไปหรอกครับ!" พอได้ยินคำว่า "เขยแต่งเข้าบ้าน" สีหน้าทุกคนยังปกติ องครักษ์เสื้อแพรมีกี่คนเชียวที่มีชาติตระกูลดี? ถ้าชาติตระกูลดีคงไปเรียนหนังสือสอบจอหงวนกันหมดแล้ว ใครจะมาทำงานแบบนี้ คุยกันไปสักพัก โจวหยวนขอตัวไปเข้าห้องน้ำ แล้วแอบไปที่เคาน์เตอร์ "เถ้าแก่ คิดเงินด้วย แล้วก็เติมเงินอีกสามพันตำลึง ลงบัญชีท่านผู้เฒ่าคนเมื่อกี้ วันหลังท่านจะมาใช้บริการ" การติดสินบนมีหลายวิธี โจวหยวนไม่โง่พอจะเอาเงินไปยัดใส่มือตรงๆ เพราะไม่สนิทกัน อีกฝ่ายคงไม่กล้ารับ ใช้วิธีนี้แหละ เนียนสุด เย่เหมี่ยนจะมาใช้บริการเอง หรือจะเบิกเป็นเงินสดก็ได้ คนธรรมดาคงเบิกยาก แต่เย่เหมี่ยนเป็นใคร? องครักษ์เสื้อแพรนะเว้ย! เถ้าแก่ให้ยืมความกล้าสิบส่วนยังไม่กล้าปฏิเสธเลย

พองานเลี้ยงเลิก ทุกคนลงมาข้างล่าง เย่เหมี่ยนเรียกโจวหยวนไว้ตามลำพัง เขาอิ่มหนำสำราญ ตบไหล่โจวหยวน "คนหนุ่มมีไฟเป็นเรื่องดี อนาคตไกล ข้ามันแก่แล้ว คงไม่มีวาสนาอะไรมาก"

"ได้ข่าวว่าบ่อนพนันใต้ดินทางใต้ของเมืองมีเยอะ หลอกลวง ปล้นจี้ จ้างนักเลง ฆ่าคนชิงทรัพย์ก็มี!"

"เงินในบ่อนก็มีที่มาไม่ชัดเจน อดีตหัวหน้ากองพันเซียวไม่จัดการ แต่เราต้องแบ่งเบาภาระฝ่าบาท จะปล่อยไว้ไม่ได้" โจวหยวนทำหน้าจริงจัง "ท่านหัวหน้าวางใจ ข้าน้อยจะทุ่มสุดตัว กวาดล้างหนูสกปรกพวกนี้ให้สิ้นซาก" เย่เหมี่ยนยิ้ม "ต้องระวังตัวด้วยนะ คนที่เปิดบ่อนแบบนั้นได้ เบื้องหลังไม่ธรรมดา" หมายความว่ามีแบ็คดีสินะ? แล้วไง ข้ามีสยงคว่อไห่หนุนหลัง กลัวที่ไหน การแสดงน้ำใจของโจวหยวนได้รับการตอบสนอง คดีนี้ถูกโยนมาให้เขา แสดงว่าต้องมีปลาตัวใหญ่ ถ้าทำสำเร็จ ผลประโยชน์มหาศาลรออยู่ "ดึกแล้ว คนแก่อย่างข้าไม่ไหว ขอตัวกลับก่อนนะ" เขาขึ้นรถม้า แล้วจู่ๆ ก็พูดขึ้น "รองนายกองร้อยฝ่ายตรวจสอบ เคยบาดเจ็บจากคมดาบ อาการไม่หายขาด อายุมากแล้ว สมควรเกษียณไปพักผ่อนได้แล้วมั้ง" โจวหยวนยิ้ม "นั่นสิครับ ไปใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบดีกว่า จะมาทนลำบากที่นี่ทำไม" รถม้าวิ่งออกไป โจวหยวนสูดหายใจลึก พึมพำ "จิ้งจอกเฒ่า" ในสายตาเขา ท่านเย่ผู้นี้มีฝีมือจริง ไม่งั้นคงไม่ทำอะไรได้เนียนขนาดนี้

"น้องโจว! ยินดีที่ได้เจอกันอีก!" หวังอ๋างส่งคนอื่นกลับหมดแล้ว รีบวิ่งมาหาโจวหยวน หัวเราะลั่น "วาสนาของเราฟ้าลิขิตแท้ๆ เมื่อกี้มีท่านหัวหน้าอยู่เลยดื่มไม่เต็มที่ ไปต่อกันที่หอหมู่ตานดีกว่า" โจวหยวนยิ้ม "ท่านพี่หวัง ตอนนี้เราเป็นเพื่อนร่วมงานกันแล้วนะ"

"แต่หอหมู่ตานคงไม่ไป เมียดุครับ อีกอย่างข้าไม่ใช่คนเที่ยวหอนางโลม ปกติข้าใสซื่อบริสุทธิ์มาก" เหตุผลหลักคือ เพิ่งมารับตำแหน่งวันแรกก็เที่ยวหอนางโลม แถมรอให้หัวหน้ากลับก่อนค่อยไป มันดูไม่ดี แต่หวังอ๋างมีไม้ตาย เขากระซิบ "นางโลมคนใหม่ที่หอหมู่ตานสวยมาก แต่ได้ข่าวว่าอายุไม่น้อยแล้ว เกือบสิบเก้าแน่ะ"

"นางเพิ่งมาถึงหลินอันเหมือนกัน ความรู้สูงส่ง ลายพู่กันสวยยิ่งกว่าผู้ชายอกสามศอกเสียอีก" โจวหยวนหน้าเปลี่ยนสี เชี่ย! ท่านพี่หวัง ท่านนี่สุดยอดจริงๆ ส่งของขวัญชิ้นใหญ่ขนาดนี้มาให้! "นอกจากท่าน มีใครรู้อีกไหม?" โจวหยวนรีบถาม หวังอ๋างกระซิบตอบ "คนที่มาจากอวิ๋นโจวก็มีแค่ข้ากับเจ้า คนอื่นจะไปรู้ได้ไง"

"แต่ถ้าจะตรวจสอบนางจริงๆ ตัวตนของนางปิดไม่มิดหรอก"

"แต่ท่านหัวหน้าให้ความสำคัญกับเจ้า ถ้ารู้ว่าเจ้ากับนาง... กุ๊กกิ๊กกัน บางทีอาจจะไม่ตรวจสอบก็ได้" โจวหยวนพยักหน้าทันที "ไป! หอหมู่ตาน!" เขาไม่นึกเลยว่า นางโลมคนใหม่ของหอหมู่ตาน จะเป็น "ไฉ่หนี"