ตอนที่ 887
บทที่ 887 ประหนึ่งพยัคฆ์ซุ่มกลางเนินร้าง
minibunny · 7,462 ตัวอักษร
จนกระทั่งบัดนี้ เมื่อลูคัสหวนกลับมาทบทวนดู ถึงได้ตระหนักว่าตนเองทำผิดพลาดไปมากมายเหลือเกิน
เพราะประวัติการทำงานของโจวหยวน ทำให้เขายกย่องความสำคัญของชายผู้นี้ไว้สูงลิ่วในใจ และทุ่มเทอย่างสุดกำลังเพื่อรับมือกับศัตรูที่ร้ายกาจผู้นี้
แต่เพราะความระแวดระวังจนเกินเหตุ ก็นำมาซึ่งความตึงเครียดอย่างหนักในใจ ความตึงเครียดนำมาซึ่งความร้อนรน และความร้อนรนก็นำมาซึ่งความประมาทเลินเล่อบางประการ
ตัวอย่างเช่น แม้เขาจะระดมกำลังพลแทบทั้งหมดที่มีบนเกาะ แต่เนื่องจากเวลาที่กระชั้นชิด ทำให้เขาไม่สามารถทำความเข้าใจองค์ประกอบของกองกำลังเหล่านี้ได้อย่างถ่องแท้ ไม่รู้แม้กระทั่งจำนวนและรายชื่อที่แน่ชัดของแต่ละตระกูล หรือแต่ละชนเผ่าพื้นเมือง
ในเวลาเดียวกัน การที่ไม่มีเครื่องแต่งกายที่เป็นรูปแบบเดียวกัน หรือสัญลักษณ์ที่รวมเป็นหนึ่ง ทำให้เมื่อโจวหยวนแฝงตัวเข้ามา ก็ยากที่จะหาตัวพบ
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
