บทที่ 888 กระแสที่มิอาจหวนกลับ

"อันตรายเกินไปแล้ว อันตรายเกินไปจริงๆ" เมื่อมองดูขบวนดับไฟที่กำลังมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกอย่างเป็นระเบียบ ลูคัสก็ยังคงหวาดหวั่นไม่หาย อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นปาดเหงื่อบนหน้าผาก เขากดเสียงต่ำเอ่ย "ยังดี... ยังดีที่ข้ามองแผนการของโจวหยวนออกในเสี้ยววินาทีสำคัญ... ขืนเมื่อกี้ยังแข็งกร้าวต่อไป เปลวเพลิงแห่งความโกรธแค้นนี้คงระงับไว้ไม่อยู่แน่ ถึงตอนนั้นพวกเราคงได้ตายกันหมด" ยูเรียนเองก็คอแห้งผาก เอ่ยเสียงเบา "เมื่อกี้ข้ารู้สึกเหมือนใกล้จะเกิดเรื่องเต็มทีแล้ว ชาวบ้านพวกนั้นทำท่าเหมือนพร้อมจะเอาชีวิตเข้าแลกกับพวกเราได้ทุกเมื่อ" ลูคัสกัดฟันกรอด "นี่แหละคือความน่ากลัวของโจวหยวน คนแค่ไม่กี่สิบคน วิ่งหนีหัวซุกหัวซุนไปทั่วเขา แต่กลับเกือบจะปลุกระดมการลุกฮือได้สำเร็จ”

“ยูเรียน จนถึงตอนนี้ เจ้ายังคิดว่าความระแวดระวังของข้ามากเกินไปอยู่อีกไหม?" ยูเรียน เบอร์ทิน สูดลมหายใจเข้าลึก เอ่ยว่า "คนเพียงคนเดียว อาศัยคนแค่ไม่กี่สิบคน ท่ามกลางวงล้อมของคนนับหมื่น กลับทำได้ถึงเพียงนี้ เกือบจะฝังพวกเราทั้งเป็น ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก”

“โจวหยวนผู้นี้รับมือยากจริงๆ ราวกับภูตผีก็ไม่ปาน" ลูคัสกัดฟันเอ่ย "ตอนนี้ต้องพยายามปลอบขวัญชาวบ้านพวกนี้ไว้ก่อน ในระหว่างการดับไฟ โจวหยวนจะต้องอดรนทนไม่ไหว ต้องลงมือทำอะไรสักอย่างแน่”

“ขอเพียงพวกเราสังเกตให้ดี ก็จะมีโอกาสพบตัวเขา”

“นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้ ไม่ว่าอย่างไร ต้องดับไฟให้ได้ก่อน”