บทที่ 977 สุขสันต์วันเทศกาล

หิมะหยุดตก ลมสงบลงแล้ว

ความกังวลของหลี่อวี้หว่านปลาสนาการไปในทันที อารมณ์ก็กลับมาเบิกบานอย่างรวดเร็ว

"พระอาทิตย์ออกแล้ว! ออกเดินทางได้แล้ว!"

นางตะโกนขึ้นอย่างตื่นเต้น อดไม่ได้ที่จะกอดแขนโจวหยวนไว้ เอ่ยว่า "พวกเราออกเดินทางตอนนี้ คืนนี้จะถึงเมืองฮั่นเฉิงไหม?"

โจวหยวนพยักหน้าตอบ "บนพื้นมีหิมะปกคลุมบ้าง แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคใหญ่นัก น่าจะถึงก่อนยามจื่อ (ประมาณเที่ยงคืน) ของคืนนี้"