บทที่ 990 ความทะเยอทะยานของชนชาตินั้น

โจวหยวนรู้สึกยินดีและซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่ง

ตอนที่เขาเพิ่งมายังโลกใบนี้ เขามักจะรู้สึกว่าคนในยุคนี้ล้วนเป็นหมู แม้จะมีคนฉลาด ก็เป็นเพียงหมูที่ฉลาดเท่านั้น

แม้แต่คนที่ฉลาดอย่างศิษย์พี่ใหญ่ ก็เพียงแค่ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดในยุคสมัยนี้ ทว่ากลับยังไม่มีวิสัยทัศน์และมุมมองที่ก้าวข้ามยุคสมัย

แม้แต่คนที่เก่งกาจราวกับปีศาจอย่างหวงไท่จี๋ ก็เพียงแค่แสดงระดับที่สูงส่งอย่างยิ่งทางการเมืองและการทหาร เก่งกว่าศิษย์พี่ใหญ่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

แต่เมื่อทำพิธีบวงสรวงที่เขาหลางจวีซวี ทุกสิ่งทุกอย่างดูเหมือนจะเปลี่ยนไป