บทที่ 991 มุ่งหน้าขึ้นเหนือสู่อู่กู่เหอ

หวันเหยียนไต้ฉานส่งคนสนิทกว่าสิบคนมาคัดลอกข้อมูลข่าวกรอง เพื่อนำไปถวายให้หวงไท่จี๋ทอดพระเนตร คนเยอะก็ดีเช่นนี้เอง ข้อมูลหลายร้อยหน้า คนกว่าสิบคนใช้เวลาเพียงไม่ถึงสี่ชั่วยามก็คัดลอกเสร็จสิ้น หวันเหยียนไต้ฉานถามด้วยความสงสัย "นี่เป็นข่าวกรองที่ต้าจิ้นของพวกเจ้าทุ่มเทอย่างหนักเพื่อให้ได้มา ศิษย์พี่รองของเจ้าถึงขนาดยอมเสี่ยงอันตรายไปเอามา เจ้าตัดใจให้พวกเราเปล่าๆ งั้นหรือ?" โจวหยวนตอบ "พวกเจ้า? พวกเรา? สุดท้ายแล้วก็คือ 'พวกเรา' ทั้งนั้นแหละ มัวแต่มานั่งคิดเล็กคิดน้อยเรื่องพวกนี้ไปก็ไร้ความหมาย”

“แต่ก็ใช่ว่าจะให้เปล่าๆ หรอกนะ ยังมีเงื่อนไขอยู่" หวันเหยียนไต้ฉานถาม "เงื่อนไขอะไร?" โจวหยวนยิ้มกริ่มขยับเข้าไปใกล้ กระซิบข้างหูนางประโยคหนึ่ง หวันเหยียนไต้ฉานชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ใบหน้าจะแดงซ่าน ผลักโจวหยวนออกอย่างแรง ตะโกนลั่น "อย่าหวังเลย! ไอ้คนฉวยโอกาส! ทำไมเจ้าถึงเป็นคนแบบนี้!" โจวหยวนแย้ง "มันก็เป็นเรื่องปกตินี่นา!”

“ตดเถอะ! ขนาดหมูหรือหมายังไม่ทำเรื่องพรรค์นี้เลย!" หวันเหยียนไต้ฉานโกรธจนหลุดสบถคำหยาบออกมา โจวหยวนหลุดหัวเราะก๊าก "ล้อเล่นน่า ชายหนุ่มผู้แสนบริสุทธิ์อย่างข้า จะไปเรียกร้องอะไรไร้ยางอายแบบนั้นได้อย่างไร”

“แต่เรื่องข่าวกรองก็ให้ฟรีๆ ไม่ได้หรอกนะ มานี่สิ ตรงนี้" โจวหยวนชี้ไปที่แก้มตัวเอง หวันเหยียนไต้ฉานโกรธจนอกกระเพื่อม ทว่านางก็สูดลมหายใจลึก กัดฟันเดินเข้ามา หอมแก้มโจวหยวนไปหนึ่งฟอด รู้สึกขัดเขินอยู่บ้าง นางจึงเบือนหน้าหนีพลางว่า "อย่าคิดว่าข้าพิศวาสเจ้าล่ะ ข้าก็แค่แต่งงานกับเจ้าแล้วก็เท่านั้น" คำบอกรักของนางช่างไม่เหมือนใครจริงๆ อันที่จริง การแต่งกายของไต้ฉานก็มักจะไม่เหมือนใครอยู่แล้ว อย่างเช่นฉ่ายนีกับพระแม่พี่สาวที่มักจะชอบทาปากสีแดงสด ยิ่งฉูดฉาดยิ่งชอบ ส่วนพวกหนิงเยว่หรือเจียนเจียก็จะชอบสีอ่อนๆ เพื่อให้ดูอ่อนหวาน ทว่าไต้ฉานกลับทาปากสีเขียวอมดำ หรือก็คือสีไต้ (สีครามเข้ม) ไม่เพียงแต่สีทาปาก ทว่าแม้แต่อายแชโดว์ก็ยังเป็นสีเขียวอมดำ เมื่อสวมชุดนักบวช จึงดูเป็นสไตล์ดาร์กๆ ที่แปลกประหลาดเอามากๆ ราวกับเป็นตัวร้ายหญิงสายดาร์กหน้าตาดีในเกม CG บางเกม ซึ่งมักจะกระตุ้นสัญชาตญาณดิบเถื่อนของผู้คนได้ง่ายดาย คิดถึงตรงนี้ โจวหยวนก็อดไม่ได้ที่จะดึงมือนางมาจับไว้ "ไต้ฉาน ตอนที่พวกเราบ้าคลั่งกันอยู่สิบวัน เจ้าท้องบ้างไหม?" หวันเหยียนไต้ฉานจะไปคิดว่าโจวหยวนจะถามคำถามนี้ได้อย่างไร โกรธจนกระทืบเท้าเขาอย่างแรง ตะโกนลั่น "ท้องกับผีน่ะสิ!" โจวหยวนแสร้งทำเป็นตกใจ "อ๊ะ เจ้ารู้ด้วยว่าข้ามีหัวดุจค้อนเหล็ก (หมายถึงอวัยวะเพศ)" หวันเหยียนไต้ฉานลองนึกตาม ใบหน้าก็ยิ่งแดงซ่าน ถลึงตาใส่เขาด้วยความโมโห จู่ๆ ก็รู้สึกน้อยใจขึ้นมา จึงก้มหน้าลง นางเอ่ยเสียงสั่น "ศัตรูทางเหนือแข็งแกร่งมาก เผ่าเย่เฮ่อต้องเผชิญกับการรุกรานของกองกำลังสำรวจ ทำให้ไม่กล้าลงมือเต็มที่ จนต้องถอยร่น ซิงเหยาก็หน้าดำคร่ำเครียดทุกวัน เจ้ายังมีกะจิตกะใจมายั่วโมโหข้าอีกหรือ...”

“เห็นชัดๆ ว่าข้าถูกสถานการณ์ทางการเมืองบังคับมา เห็นชัดๆ ว่าข้ารังแกง่าย”