บทที่ 121 ไอ้เดรัจฉาน ข้าจะฆ่าเจ้า

ที่ด้านนอกโรงครัว บรรดาศิษย์ยอดเขาหยกนารีที่เดินทางมาถึงก่อน ต่างพากันมองไปยังโรงครัวที่อยู่ใกล้เพียงเอื้อมมือ พร้อมกับเผยรอยยิ้มอันแสนหวานออกมาบนใบหน้า "ในที่สุดก็ได้กินข้าวเสียที”

“แงงงง ความฝันของข้ากลายเป็นจริงแล้ว"

ทว่ายังไม่ทันได้ดีใจนานนัก พวกนางก็ได้ยินเสียงแหวกอากาศดังมาจากด้านหลัง เดิมทีคิดว่าเป็นศิษย์ยอดเขากระบี่เทพตามมา ทว่าเมื่อหันกลับไปมองก็ต้องถึงกับอึ้งกิมกี่ เพราะผู้ที่มาถึงไม่ใช่ศิษย์ยอดเขากระบี่เทพ แต่เป็นพี่น้องร่วมยอดเขาหยกนารีของพวกนางเอง

"ศิษย์พี่ พวกท่านมาได้อย่างไรกัน?”

“นั่นสิ แล้วคนจากยอดเขากระบี่เทพไปไหนหมดล่ะ?"