บทที่ 146 นี่เหตุใดเจ้าถึงให้ม้ากินโอสถเผาผลาญโลหิต

เมื่อพูดถึงเหล่าบรรดานักปรุงยาเหล่านี้ บรรดาศิษย์หญิงต่างมีแววตาเปี่ยมไปด้วยความอิจฉา หากพวกนางปรุงยาเป็นบ้างล่ะก็ แต้มสำนักคงหลั่งไหลเข้ามาดั่งสายน้ำแล้ว

บางทีอาจเป็นเพราะวันนี้เก็บเกี่ยวผลประโยชน์ได้ดี บรรดาศิษย์หญิงจึงเริ่มเอ่ยหยอกล้อกันว่า

"ศิษย์น้องหลิน หากอยากได้แต้มสำนักน่ะง่ายนิดเดียว ข้าจำได้ว่ามีศิษย์พี่จากยอดเขาดาบโลหิตคนหนึ่งชอบเจ้าอยู่นี่นา เพียงแค่เจ้าพยักหน้าให้เขา แต้มสำนักก็คงจะรีบวิ่งแจ้นเอามาประเคนให้เจ้าถึงที่แล้วล่ะ"

"ข้าไม่เอาด้วยหรอกค่ะ" เมื่อได้ยินเช่นนั้น ศิษย์น้องหลินก็ปฏิเสธทันควัน ท่าทางที่ทำแก้มป่องนั้นช่างน่าเอ็นดูเสียจริง เมื่อเห็นดังนั้น ศิษย์พี่หญิงผู้นั้นจึงหยอกล้อต่อ

"แล้วศิษย์ยอดเขากระบี่เทพล่ะ? ศิษย์พี่เฉินมู่ก็ไม่เลวเลยนะ”