บทที่ 75 ฉืออวี๋ได้เป็นปรมาจารย์แล้ว

ดังนั้น การประชาสัมพันธ์หนังสือเล่มใหม่ของกู้หย่วนจากสำนักพิมพ์ฉางเจียงจึงเปลี่ยนไปอย่างเงียบ ๆ

พวกเขาไม่เน้นเรื่องคำนำของผู้เฒ่าถังมากเกินไปอีกแล้ว

แต่หันไปเน้นเรื่อง "ผลงานที่ก้าวข้ามขีดจำกัดของนักเขียนขายดีระดับปรากฏการณ์" จากมุมมองของตัวหนังสือเองและตลาดแทน

...

“ฉืออวี๋ได้เป็นปรมาจารย์แล้ว!”

เพื่อนนักอ่านนับไม่ถ้วนต่างบอกต่อกันด้วยความยินดี

ในปลายเดือนมีนาคม เว็บไซต์ซิงเฉินได้เผยแพร่รายชื่อนักเขียนระดับปรมาจารย์ชุดล่าสุด

ชื่อของ ฉืออวี๋ ปรากฏอยู่บนรายชื่อนั้นอย่างชัดเจน

ในฐานะที่เป็นระดับนักเขียนสูงสุดของเว็บไซต์ซิงเฉินในปัจจุบัน นักเขียนระดับปรมาจารย์ย่อมได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก

และฉืออวี๋ ในฐานะที่เป็นเพียงคนเดียวที่ก้าวขึ้นสู่ระดับเทพได้ด้วยหนังสือเพียงเล่มเดียว ก็ยิ่งดึงดูดสายตาของผู้คนมากยิ่งขึ้น

“ยอดสั่งซื้อตอนเปิดตัวทำลายสถิติ ยอดโหวตรายเดือนก็เคยขึ้นอันดับหนึ่ง แถมยังนำกระแสการสร้างสรรค์ผลงานตามมาอีก สมศักดิ์ศรีจริง ๆ”

เย็นวันที่ 31 มีนาคม

กู้หย่วนอัปโหลดบทล่าสุด และแนบท้ายด้วยบทความที่เขียนเพื่อการเปิดขายอย่างเป็นทางการ

ถูกต้อง “สยบฟ้าผ่าพิภพ” กำลังจะเปิดขายอย่างเป็นทางการแล้ว และช่วงเวลาก็ดีเยี่ยม นั่นคือวันแรกของต้นเดือน

ครั้งนี้ เขาไม่ได้เขียนคำกล่าวที่ยาวเหยียด สิ่งที่มีเพียงประโยคเดียวเท่านั้น

“ต่อไปนี้ คือยุคสมัยของ “สยบฟ้าผ่าพิภพ””

ประโยคเดียว สร้างคลื่นลมลูกใหญ่

เวลาเที่ยงคืน พร้อมกับการอัปเดต 20,000 คำ “สยบฟ้าผ่าพิภพ” ก็ขึ้นสู่อันดับหนึ่งของชาร์ตโหวตประจำเดือนอย่างแข็งแกร่ง!

ทิ้งห่าง “จอมราชันย์ฉู่” ที่อยู่อันดับสองถึง 20,000 คะแนนโหวต

ถูกต้อง “จอมราชันย์ฉู่” คือหนังสือที่เคยแข่งขันกับ “เกิดใหม่เทพเซียนแห่งเมือง” เพื่อชิงอันดับหนึ่งของชาร์ตโหวตรายเดือน

มันเป็นผลงานชิ้นเอกของนักเขียนระดับปรมาจารย์รุ่นเก๋า “เหลียงจิ่ว”

ก่อนหน้านี้ สองหนังสือนี้ต่อสู้กันอย่างดุเดือด ผลัดกันครองอันดับหนึ่ง

ตอนนี้ “สยบฟ้าผ่าพิภพ” เปิดตัว

ทุกคนต่างหัวเราะและบอกว่าฉืออวี๋กำลังใช้กลยุทธ์การต่อสู้แบบต่อเนื่อง

หลายคนถึงกับคิดว่ายังคงจะได้เห็นฉากที่ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันอย่างสูสี

แต่ไม่คิดเลยว่า “สยบฟ้าผ่าพิภพ” จะสามารถบดขยี้ได้ในทันที

พวกเขาอ่านบทล่าสุดด้วยความสงสัย

ดูเหมือน... ธรรมดา ๆ?

เป็นเพียงเรื่องราวที่ตัวเอกกำลังจะออกจากตระกูลเซียวเท่านั้น มีพลังวิเศษขนาดนั้นเชียวหรือ?

ทว่าในส่วนความคิดเห็น นักอ่านกลับไม่คิดเช่นนั้น

“ในที่สุดก็จะได้ออกไปแล้ว!”

“คำสัญญาของสามปี เรามาแล้ว!”

“ในที่สุดก็จะขยายโลกทัศน์ได้แล้ว!”

และยังมีการพูดคุยถึงเรื่องอื่น ๆ

“เซียวเหยียนโชว์เหนืออีกรอบแล้ว”

“พี่ปลาคิดได้อย่างไรนะ ที่จะให้คนอื่นมาช่วยตัวเองอวดดี”

“ใช่ ๆ ตอนที่ซวินเอ๋อร์พูดถึงความเร็วในการเลื่อนขั้นของเซียวเหยียนต่อหน้าทุกคน มันสะใจสุด ๆ”

เช้ามืดวันที่ 2 เมษายน

ผลการสั่งซื้อตอนเปิดตัวอย่างเป็นทางการของ “สยบฟ้าผ่าพิภพ” ได้รับการเปิดเผย

81,400!

ทำลายสถิติการสั่งซื้อตอนเปิดตัวในทุกความหมายของเว็บไซต์ซิงเฉิน!

นับจากนี้ กษัตริย์องค์ใหม่ก็ได้ขึ้นครองราชย์แล้ว!

ผลงานนี้ไม่ได้สร้างเพียงแค่ความปั่นป่วนในวงการนิยายออนไลน์เท่านั้น แต่ยังลามไปถึงโลกอินเทอร์เน็ตทั่วไปด้วย

คนหนุ่มสาวจำนวนมากที่ไม่เคยอ่านนิยายออนไลน์ ก็ถูกดึงดูดด้วยกระแสที่ยิ่งใหญ่นี้ และดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน Star Reading

...

เดือนเมษายนนี้ กู้หย่วนใช้ชีวิตได้ง่ายกว่าปกติมาก

แค่เขียนโค้ดคำศัพท์เล็กน้อยในเวลาว่าง เขียนนิยายออนไลน์ไปเรื่อย ๆ

ส่วนเรื่องการแข่งขัน ในต้นเดือนเมษายน เขาผ่านรอบคัดเลือกของการแข่งขันวิเคราะห์โครงสร้างวรรณกรรม “ระหว่างบรรทัด” ได้สำเร็จ

ปลายเดือนเมษายน เขาก็ผ่านรอบคัดเลือกของการแข่งขันวรรณกรรมอีกรายการหนึ่งได้

เนื่องจากการแข่งขันวรรณกรรมนี้มีข้อจำกัดของหัวข้อที่ชัดเจน กู้หย่วนจึงเขียนบทความต้นฉบับด้วยความสามารถของตัวเอง

การประชาสัมพันธ์ของสำนักพิมพ์ฉางเจียงก็ดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง สร้างกระแสให้กับหนังสือเล่มใหม่ของกู้หย่วนอยู่ตลอดเวลา

พวกเขาทำให้ความคาดหวังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง สร้างบรรยากาศที่ว่า "เมฆฝนกำลังก่อตัวก่อนพายุจะมา"

และยังเปิดตัววิธีการตลาดแบบ “สั่งจองแบบปิดตา” เพื่อสร้างหัวข้อพูดคุยอย่างต่อเนื่อง

วันที่ 16 เมษายน “หลับตาฝัน ถึงชื่อเธอ” ก็ไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง ได้รับรางวัล “นวนิยายวัยรุ่นยอดเยี่ยมแห่งรางวัลฉงลู่” อย่างสมศักดิ์ศรี

ภายใต้ความคาดหวังของทุกคน กู้หย่วนไม่ได้เข้าร่วมงาน แต่ได้ส่งวิดีโอที่บันทึกไว้ล่วงหน้าเพื่อกล่าวสุนทรพจน์รับรางวัล

ในวิดีโอ มีเพียงเสียงเท่านั้น ไม่มีภาพตัวเขาปรากฏให้เห็น

ได้ยินเพียงเสียงของกู้หย่วนที่ชัดเจน: “ขอบคุณคณะกรรมการที่เมตตาและให้เกียรติเป็นพิเศษ ขอบคุณผู้อ่านของผม...”

ท่าทีลึกลับนี้ยิ่งทำให้ทุกคนอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น

วันที่ 28 เมษายน สำนักพิมพ์ฉางเจียงได้ประกาศเนื้อหาและวันวางจำหน่ายอย่างเป็นทางการของหนังสือเล่มใหม่ของกู้หย่วน

ในบล็อกล่าสุดของบัญชีทางการของสำนักพิมพ์ฉางเจียง พวกเขาได้เผยแพร่โปสเตอร์แนวคิดแรก

ภาพในโปสเตอร์คือป้ายหน้าร้านค้าเล็ก ๆ ที่มีแสงไฟสีสลัว

[กู้หย่วน · กลับมาแล้ว]

[มหากาพย์การเยียวยาอารมณ์ที่อบอุ่นที่สุดแห่งปี]

[ในใจของทุกคน ล้วนมีบ้านเกิดที่กลับไปไม่ได้]

[“ริมเมฆามีร้านค้าเล็ก ๆ” วางจำหน่ายทั่วประเทศ 12 พฤษภาคมนี้!]

กู้หย่วนก็ได้แชร์บล็อกนี้ด้วยบัญชีของตัวเองเช่นกัน

ในขณะเดียวกัน ช่องทางการสั่งจองล่วงหน้าของ “ริมเมฆามีร้านค้าเล็ก ๆ” ก็เปิดให้บริการพร้อมกัน

เช่นเดียวกับครั้งที่แล้ว สำนักพิมพ์ฉางเจียงได้ริเริ่มกิจกรรมท้าทายหัวข้อ

กระตุ้นให้ทุกคนแชร์ภาพถ่ายบ้านเกิดของตัวเองและเรื่องราวเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่อบอุ่น

ผู้อ่านที่ถูกกระตุ้นความสนใจอยู่แล้ว ก็ไม่รอช้าที่จะสั่งซื้อทันที และแชร์หลักฐานการซื้อพร้อมเรื่องราวของตัวเอง

“ชื่อหนังสือนี่ช่างมีความไพเราะทางบทกวีจริง ๆ”

“นี่คือหนังสือนวนิยายรักในเมืองไม่ใช่หรือ? ทำไมกู้หย่วนถึงออกไปหาแรงบันดาลใจด้วยนะ?”

“ลองดูแล้วจะรู้เอง”

...

ในขณะเดียวกัน โปสเตอร์ประชาสัมพันธ์ก็ถูกติดตั้งตามสถานที่ต่าง ๆ และประโยคทองบางประโยคที่ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลัก แต่สร้างความรู้สึกร่วมได้ ก็เริ่มเป็นที่รู้จักของคนทั่วไป

“บางคนจะลืมไปในไม่กี่ปี แม้เคยฝังใจ”

“บางคนจะอยู่เคียงข้าง ไม่ว่าชีวิตหรือความตาย”

วันที่ 4 พฤษภาคม สำนักพิมพ์ฉางเจียงได้ส่งฉบับทดลองอ่านไปยังนักวิจารณ์ที่มีชื่อเสียงบางคน

ซูมู่หย่าเป็นหนึ่งในนั้น

เธอหยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาด้วยความจริงจัง และเปิดไปที่ส่วนคำนำ

สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจคือ ไม่เพียงแต่มีคำนำที่ผู้เฒ่าถังเขียนไว้เท่านั้น แต่ยังมี คำนำจากผู้เขียนเอง ด้วย

“หลังจากเขียนคำสุดท้ายของหนังสือเล่มนี้เสร็จ ผมนั่งอยู่คนเดียวเป็นเวลานาน”

“มันแตกต่างจาก “หลับตาฝัน ถึงชื่อเธอ” มาก”

“หนังสือเล่มนั้นเกี่ยวกับปาฏิหาริย์ เป็นการบรรจบกันของดาวสองดวงในห้วงอวกาศอันห่างไกล แสงสว่างจ้าจับตา”

“ส่วนหนังสือเล่มนี้ที่ผมต้องการจะเขียน คือ การที่ผู้คนจะก้าวเดินไปทีละก้าวได้อย่างไร โดยอาศัยแสงสว่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ในความทรงจำ ในวันเวลาที่แสนธรรมดาเหล่านั้น”

“...”

“เมืองริมเมฆา คือการรวมตัวของเมืองเล็ก ๆ หลายแห่งในใจของผม”

“มันอาจจะไม่มีอยู่จริงบนแผนที่ แต่จะต้องมีอยู่ในใจของหลายคนอย่างแน่นอน”

“ขอบคุณอาจารย์ของผม...”

“มิฉะนั้น ผมคงเขียนได้เพียงแค่ชื่อสถานที่ที่จืดชืดเท่านั้น”

“...”

“ถ้า “หลับตาฝัน ถึงชื่อเธอ” คือบทกวี เล่มนี้ ผมอยากให้มันเป็นร้อยแก้ว”

“มีทั้งรอยยิ้มและน้ำตา กระจัดกระจายแต่จริงใจ”

“...”

“ขอมอบหนังสือเล่มนี้ แด่ทุกคนที่พยายามตามหาแสงสว่างในชีวิต”

“ขอให้คุณรู้สึกถึงความอบอุ่นเล็ก ๆ น้อย ๆ ในเรื่องราวของเมืองริมเมฆา”

“แล้วหวงแหนแสงไฟที่เรียบง่ายและล้ำค่ารอบตัวคุณให้มากขึ้น”

แม้จะยังไม่ได้อ่านเนื้อหาหลัก แต่ปลายปากกาที่ละเอียดอ่อนของกู้หย่วนก็ยังคงเหมือนค้อนเล็ก ๆ

เคาะหัวใจของซูมู่หย่าให้สั่นไหว

อย่างไรก็ตาม เธอรวบรวมอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว เข้าสู่โหมดทำงาน และเริ่มอ่านทีละคำ

“ใต้ชายคาในต้นฤดูร้อน หลิวสือซานแกะเม็ดแตงกวาชุดแรกเสร็จ...”