บทที่ 89 การแข่งขันโต้วาที

เธอรู้ดีที่สุดถึงการเปลี่ยนแปลงที่เพื่อนของเธอได้ทำมาตลอดครึ่งปี พยายามเรียน, พยายามขยายวงสังคม, พยายามที่จะเป็นคนเปิดเผยมากขึ้น... เด็กสาวที่เคยต้องกำแน่นกระเป๋าผ้าแคนวาสขณะเดิน ตอนนี้มีความกล้าพอที่จะเข้าร่วมการแข่งขันโต้วาทีของโรงเรียน เธอรู้สึกสงสารมองดูเด็กสาวตรงหน้า: “คุ้มค่าเหรอ?” 

สวี่ซิงเหมียนซ่อนศีรษะไว้ในเข่า เสียงของเธออู้อี้: “จะให้เขาอยู่โดดเดี่ยวในแสงสว่างคนเดียวไม่ได้หรอก...” 

หวังจื่อเหอไม่สามารถพูดอะไรได้ ทำได้เพียงมองไปยังร่างที่กำลังวิ่งอยู่ในสนามฟุตบอลอย่างไม่รู้ตัว ...

งานกีฬาสิ้นสุดลง นักเรียนของโรงเรียนหนึ่งก็เข้าสู่ช่วงวันหยุดวันชาติ แน่นอนว่าไม่รวมนักเรียน ม.ปลาย ปีสาม กล่าวอีกนัยหนึ่ง นี่เป็นวันหยุดวันชาติครั้งสุดท้ายของคนอย่างจ้าว กูฟานในชีวิต ม.ปลาย ตลอดช่วงวันหยุด กู้หย่วนขังตัวเองอยู่ในห้อง เพื่อสร้างสรรค์ 《เผ่าพันธุ์มังกร เล่ม Ⅰ》

 ในชาติที่แล้ว ผลงานชิ้นนี้มีความยาวประมาณสองแสนเจ็ดหมื่นคำ ถือว่าสั้นมากเมื่อเทียบกับนิยายออนไลน์ แต่สำหรับหนังสือฉบับพิมพ์แล้ว ถือว่าค่อนข้างยาว ก่อนหน้านี้ 《ชื่อของเธอ》 ที่กู้หย่วนเขียนมีความยาวแปดหมื่นคำ ส่วน 《ร้านชำข้างเมฆา》 ก็เพิ่งจะเกินหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นคำเท่านั้น ดังนั้น การสร้างสรรค์ผลงานเรื่องยาวขนาดนี้ ความเร็วจึงไม่สามารถรวดเร็วเหมือนเมื่อก่อนได้ ไม่ต้องพูดถึงว่านี่เป็นเล่มแรกของซีรีส์ ซึ่งต้องจัดระเบียบปมเรื่องต่างๆ ด้วย กู้หย่วนคาดการณ์ว่า หากเขาเขียนเสร็จก่อนเดือนพฤศจิกายน ก็ถือว่าเร็วแล้ว ...

วันที่ 8 ตุลาคม เปิดเรียน วันที่ 9 ตุลาคม เรียน วันที่ 10 ตุลาคม หยุดชดเชย เรียน กู้หย่วนและเพื่อนร่วมทีมโต้วาทีของเขานั่งอยู่ในล็อบบี้ชั้นสาม เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการแข่งขันโต้วาที ใช่แล้ว 

กู้หย่วนก็สมัครเข้าร่วมการแข่งขันโต้วาทีด้วย ในเมื่อสวี่ซิงเหมียนเข้าร่วม หมอนี่ที่ว่างงานในโรงเรียนทุกวันก็ย่อมต้องมาร่วมสนุกด้วย แต่เป็นที่น่าเสียดายที่ผลการแบ่งกลุ่มไม่ได้เป็นไปตามที่กู้หย่วนหวังไว้ ไม่เพียงแต่เขาและสวี่ซิงเหมียนไม่ได้อยู่ในกลุ่มเดียวกัน แต่ยังกลายเป็นคู่แข่งกันโดยตรงอีกด้วย 

การแข่งขันโต้วาทีของโรงเรียนในครั้งนี้มีหัวข้อการโต้วาทีสามหัวข้อ ซึ่งสามารถรองรับทีมเข้าร่วมได้หกทีม เพื่อตอบสนองความกระตือรือร้นของนักเรียนจำนวนมากขึ้น และในฐานะผู้จัดงานโดยชมรมวรรณกรรม หัวข้อการโต้วาทีจึงเกี่ยวข้องกับวรรณกรรม หัวข้อการโต้วาทีของกลุ่ม A ที่กู้หย่วนอยู่คือ “การเติบโตของวรรณกรรมออนไลน์ เป็นการเสริมสร้างหรือเป็นการดูหมิ่นวรรณกรรม?” 

ทีมของกู้หย่วนเป็นฝ่ายเสนอโดยมีมุมมองว่าเป็นการเสริมสร้าง ส่วนทีมของสวี่ซิงเหมียนเป็นฝ่ายค้าน โดยมีมุมมองว่าเป็นการดูหมิ่น

“กู้หย่วน คุณรับบทบาทเป็นนักโต้วาทีคนที่สี่ไม่มีปัญหาใช่ไหม?” 

ครูที่ปรึกษาเปิดปากพูดขึ้น ทำให้ความคิดของกู้หย่วนกลับมา “ไม่มีปัญหาครับ อาจารย์” กู้หย่วนตอบอย่างเด็ดขาด “อืม” ครูที่ปรึกษาพยักหน้า หลังจากแบ่งตำแหน่งเสร็จแล้ว เขาก็เริ่มกระตุ้นให้นักเรียนแยกแยะหัวข้อด้วยตนเอง “พวกเราทราบหัวข้อการโต้วาทีตั้งแต่ก่อนวันหยุดวันชาติแล้ว” 

“ผมเชื่อว่าทุกคนไม่ได้ละเลยในช่วงวันหยุด และได้ไปศึกษาเกี่ยวกับวรรณกรรมออนไลน์กันมาบ้างแล้ว”

นักโต้วาทีคนที่สองเป็นคนแรกที่เริ่มพูด ซึ่งเป็นนักเรียนชาย ม.ปลาย ปีหนึ่ง เขามองไปรอบๆ อย่างมั่นใจ จากนั้นก็กล่าวอย่างช้าๆ ว่า: “ในเมื่อเราจะพูดถึงวรรณกรรมออนไลน์ ก็มีบุคคลหนึ่งที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้เลย” 

“นั่นคือ ฉีหยู” เขายกนิ้วชี้ขึ้น: “นักเขียนที่เป็นตัวแทนและร้อนแรงที่สุดในวงการนิยายออนไลน์ในปัจจุบัน” 

“เขาและผลงานของเขาจะเป็นแก่นหลักของข้อโต้แย้งของเรา” ในเวลานั้น เขาเห็นสีหน้าของกู้หย่วนดูซับซ้อนอย่างยิ่ง จึงถามอย่างสงสัย: “มีอะไรเหรอครับ, รุ่นพี่กู้หย่วน?” 

“ไม่... ไม่มีอะไรครับ” กู้หย่วนระงับอารมณ์และส่ายหัว

ในช่วงสัปดาห์ถัดมา กู้หย่วนได้ฝึกฝนร่วมกับเพื่อนร่วมทีมอย่างต่อเนื่อง เตรียมข้อมูล และทำการจำลองการซ้อม พูดตามตรง ทุกอย่างนี้ค่อนข้างแปลกใหม่สำหรับกู้หย่วน เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเข้าร่วมกิจกรรมแบบนี้ เวลาค่อยๆ มาถึงกลางเดือนตุลาคม 

ในช่วงเวลานี้ กู้หย่วนค่อนข้างสบาย เพราะไม่มีการแข่งขันวรรณกรรมใดๆ เลย เมื่อสัปดาห์ใหม่มาถึง การแข่งขันโต้วาทีที่นักเรียนและครูทั่วโรงเรียนรอคอยก็มาถึงในที่สุด มีการแข่งขันโต้วาทีทั้งหมดสามรอบ จัดขึ้นในวันจันทร์, พุธ, และศุกร์ในช่วงพักกลางวัน สถานที่จัดงานคือหอประชุมของโรงเรียน ซึ่งมีผู้ชมเข้าชมได้ และมีการถ่ายทอดสดทางวิดีโอด้วย ทำให้นักเรียนในแต่ละห้องสามารถรับชมได้ผ่านไวท์บอร์ดของห้องตัวเอง และวันจันทร์ก็เป็นวันจัดงานโต้วาทีของกลุ่ม A ที่กู้หย่วนอยู่ “ไม่ตื่นเต้น ไม่ตื่นเต้น...” 

สวี่ซิงเหมียนถอนหายใจยาว สายตาแน่วแน่ แล้วเดินขึ้นสู่เวทีพร้อมกับเพื่อนร่วมทีม เมื่อผู้บริหารโรงเรียนและครูอาจารย์ที่มาชมการแข่งขันนั่งเรียบร้อยแล้ว เวลาก็มาถึงเที่ยงวันพอดี พิธีกรเดินขึ้นเวที พร้อมรอยยิ้ม: “ท่านผู้บริหารที่เคารพ, คณาจารย์, และเพื่อนนักเรียนที่รักทุกท่าน สวัสดีตอนเที่ยงครับ...” 

“...” 

“ไม่ต้องพูดมาก ขอเริ่มต้นการแข่งขันโต้วาทีอย่างเป็นทางการ ตอนนี้เข้าสู่ช่วงการนำเสนอเปิดประเด็น ขอเชิญนักโต้วาทีคนที่หนึ่งจากฝ่ายเสนอขึ้นมานำเสนอครับ เวลาสามนาที เริ่มจับเวลา!” นักโต้วาทีคนที่หนึ่งจากทีมของกู้หย่วนยิ้มเล็กน้อย: “ขอบคุณพิธีกร สวัสดีทุกท่านครับ!... ”

หลังจากสิ้นสุดช่วงการนำเสนอเปิดประเด็น ก็เข้าสู่ช่วงการโจมตีและป้องกัน ซึ่งกู้หย่วนยังไม่มีโอกาสได้พูดอย่างอิสระ แต่สวี่ซิงเหมียนมีโอกาส เธอเป็นนักโต้วาทีคนที่สามของฝ่ายค้าน แม้ว่าเธอจะกำบัตรข้อมูลการโต้วาทีไว้แน่นด้วยความตื่นเต้น 

เสียงของเธอจะสั่นเล็กน้อย แต่เนื่องจากสวี่ซิงเหมียนเตรียมตัวมาอย่างดี การนำเสนอของเธอจึงมีเหตุผลชัดเจน มีการอ้างอิงจากวรรณกรรมคลาสสิก ทำให้ได้รับเสียงปรบมือจากผู้ชม “เธอเติบโตขึ้นจริงๆ...” 

กู้หย่วนมองเธออย่างตกตะลึง เขาไม่เคยเห็นสวี่ซิงเหมียนในแบบนี้มาก่อนเลย ไม่นานก็ถึงช่วงการโต้วาทีอิสระ กู้หย่วนและนักโต้วาทีคนที่สี่ของฝ่ายตรงข้ามก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที ในที่สุดก็มีโอกาสได้พูดอย่างอิสระแล้ว 

นักโต้วาทีคนที่สองจากฝ่ายเสนอเป็นคนแรกที่เริ่มโจมตี: “วรรณกรรมออนไลน์กำลังรุ่งเรืองอย่างเห็นได้ชัดในปัจจุบัน จาก...” 

หลังจากฟังการนำเสนอของฝ่ายเสนอ สวี่ซิงเหมียนก็ยืนขึ้นอย่างรวดเร็ว ด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและดังก้อง “ฝ่ายเสนอพูดถึงความรุ่งเรืองของวรรณกรรมออนไลน์อย่างมากมาย แต่ขอถามหน่อยว่า วรรณกรรมที่เน้นการอัปเดตอย่างรวดเร็ว รูปแบบตายตัว หรือที่เรียกกันว่า ‘นิยายไร้สมอง’ นี้ มีคุณค่าอะไร?” 

“เราควรปล่อยให้คนรุ่นต่อไปอ่านแต่ผลงานอย่าง 《เกิดใหม่เป็นเซียนในเมือง》 ที่มีแต่การต่อสู้และขาดสุนทรียภาพทางวรรณกรรมหรือ?” 

“นี่มันสวนทางกับความรู้ทางวรรณกรรมที่เราสนับสนุน!” สวี่ซิงเหมียนไม่ไว้หน้าโจมตีผลงานที่เป็นตัวแทนของฉีหยูที่ฝ่ายเสนอพูดถึงมาโดยตลอด สีหน้าของกู้หย่วนดูแปลกๆ เจ้าเด็กคนนี้โจมตีมาถึงตัวเขาแล้ว... เขาส่งสายตาให้เพื่อนร่วมทีม เมื่อสวี่ซิงเหมียนพูดจบ 

กู้หย่วนก็ลุกขึ้นทันที “ฝ่ายค้านครับ คุณกล่าวถึง 《เกิดใหม่เป็นเซียนในเมือง》 แต่มีคำพูดที่แพร่หลายอย่างมากใน 《สยบฟ้าพิชิตปฐพี》 ซึ่งเป็นผลงานอีกเล่มของนักเขียนฉีหยู” “อย่าดูถูกคนจน” 

“คำง่ายๆ ห้าคำนี้ ได้เป็นแรงบันดาลใจให้คนหนุ่มสาวที่อยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากมากมายแค่ไหน?” 

“นี่คือ คุณค่าทางอารมณ์ ของวรรณกรรมออนไลน์! คุณไม่สามารถปฏิเสธประเด็นหลักเกี่ยวกับการต่อสู้, การเติบโต, และศักดิ์ศรีที่อยู่ในแก่นแท้ของมัน เพียงเพราะมันถูกเผยแพร่ทางออนไลน์ได้”

กู้หย่วนปกป้องฉีหยูโดยสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง ในขณะเดียวกัน ผู้ชมในที่ประชุมก็ประทับใจกับการโจมตีและป้องกันที่ยอดเยี่ยมนี้ เสียงปรบมือดังสนั่น สร้างผลลัพธ์ที่น่าทึ่ง