บทที่ 93 ยุคแห่งการแข่งขันครั้งใหญ่

“หิมะตกแล้ว...”

กู้หย่วนจิบกาแฟพลางมองเกล็ดหิมะที่ปลิวไสวผ่านแสงไฟถนนสีส้มเหลืองที่อยู่ด้านนอกหน้าต่าง

“ฤดูหนาววนมาอีกปีแล้วสินะ”

กู้หย่วนกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานและเขียนงานต่อ

ตอนนี้เป็นเดือนพฤศจิกายนแล้ว หลังจากการเขียนต่อเนื่องมานานกว่าสองเดือน Dragon Raja ภาค I ก็กำลังเข้าสู่ช่วงสุดท้ายของเรื่อง

ในเนื้อเรื่อง ลู่หมิงเฟยได้รับพัสดุมากล่องหนึ่ง

ในพัสดุนั้นคือ... โทรศัพท์มือถือไอโฟน?

【ถ้าอย่างนั้น เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน หนึ่งในสี่ของชีวิตคุณ ผมจะเอาไป】

【ลู่หมิงเจ๋อ】

...

“ไม่คุยแล้ว สัประยุทธ์ทะลุฟ้า อัปเดตแล้ว”

ในที่สุด ฉู่เฟิงก็หาเหตุผลตัดสายจากแฟนสาวได้

“ไม่มีใครสามารถหยุดยั้งฉันจากการดูเซียวเอี๋ยนอวดเก่งได้...”

ฉู่เฟิงพึมพำในใจ

ตอนนี้เนื้อเรื่องดำเนินมาถึงตอนที่เซียวเอี๋ยนเอาชนะหานเฟิงศิษย์ทรยศผู้คิดสังหารอาจารย์ได้สำเร็จ ด้วยอสูรเพลิงโลกันตร์ขนาดใหญ่ที่หลอมรวมจากเพลิงใจบัวเขียวและเพลิงเย็นกระดูกภูต

ทว่า เขากลับถูกกักขังไว้ที่ก้นหอฝึกปราณเผาผลาญสวรรค์เนื่องจากการปะทุของเพลิงใจตกดินของวิทยาลัยเจียหนาน

แน่นอนว่าในสายตาของคนนอก เซียวเอี๋ยนได้สิ้นชีพไปแล้ว

ฉู่เฟิงกระตือรือร้นที่จะดูว่าเซียวเอี๋ยนรอดมาได้อย่างไร

“อ่านนิยายแนวสุขนิยมมันดีจริง ๆ ไม่ต้องกังวลว่าตัวเอกจะตาย” ฉู่เฟิงบ่นพึมพำ

เขาพูดเช่นนี้ก็มีเหตุผล

ก่อนหน้านี้ เนื่องจากการกล่าวสุนทรพจน์ของกู้หย่วนในการโต้วาที ทำให้แฟน ๆ ของกู้หย่วนและฉืออวี๋ต่างรู้จักกัน

และด้วยความอยากรู้อยากเห็น ฉู่เฟิงจึงซื้อผลงานที่ถูกกล่าวถึงบ่อยครั้งในการโต้วาทีนั้น

ร้านขายของชำริมเมฆ

แล้วเขาก็ร้องไห้หนักมาก

“ถ้าฉันกลับไปอ่านหนังสือของกู้หย่วนอีก ฉันจะเป็นหมาเลย ขอแค่อ่านหนังสือของท่านปลาอย่างสงบดีกว่า...”

ฉู่เฟิงคลิกเข้าไปที่บทล่าสุด

เซียวเอี๋ยนอยู่ในภาวะใกล้ตาย แต่ด้วยแท่นบัวที่เคยให้กำเนิดเพลิงใจบัวเขียว และสมบัติล้ำค่าในแหวนนาคาของเขา ก็เริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง เหมือนเป็นการเปลี่ยนร่างเพื่อเกิดใหม่

เขาพลิกไปบทถัดไป หัวข้อก็ทำให้จิตใจเขาเบิกบาน

“เลื่อนขั้นเป็นตั๋วหวัง!”

เซียวเอี๋ยนไม่ทำให้ผิดหวัง ในที่สุดก็เกิดการเปลี่ยนแปลงและทะลวงผ่านระดับได้สำเร็จในระหว่างความเป็นและความตาย

ตอนนี้เนื้อเรื่องเริ่มบรรยายวิทยาลัยเจียหนานที่อยู่ด้านบน บรรยายการเปลี่ยนแปลงของสำนักชั้นใน และความระลึกถึงของทุกคนในช่วงปีที่เซียวเอี๋ยน "ตาย" ไป

การปูทางเช่นนี้ทำให้ฉู่เฟิงตั้งตารอการกลับมาของเซียวเอี๋ยนและปฏิกิริยาของทุกคน

“สุดยอด! หลอมรวมเพลิงใจตกดินเลย!”

ฉู่เฟิงรู้สึกตื่นเต้นเมื่อเห็นเซียวเอี๋ยนกลับมาผงาด ไล่ต้อนเพลิงใจตกดินไปทั่ว

อย่างไรก็ตาม การหลอมรวมนั้นสำเร็จ เพลิงใจบัวเขียวและเพลิงใจตกดินก็รวมเข้าด้วยกันแล้ว

แต่ก็มีผลข้างเคียงที่ชัดเจน...

ฉู่เฟิงยังคงสงสัยว่าผลข้างเคียงคืออะไร แต่หลังจากพลิกอ่านไปได้เพียงสองหน้าเขาก็เข้าใจในทันที

เมื่อเห็นคำบรรยายของฉืออวี๋ เขาไม่รู้ว่าในใจเขารู้สึกตื่นเต้นหรืออะไรกันแน่...

“สอนเด็กให้เสียคนนะเนี่ย...”

“ราชินีเมดูซ่า... นี่แหละคือการกลับมาผงาดอย่างแท้จริง...”

“เซวียนเอ๋อร์เพิ่งจะไปเอง...”

ฉู่เฟิงอ่านต่อไป หลังจากเรื่องนี้ เซียวเอี๋ยนก็เริ่มร่วมมือกับราชินีเมดูซ่าเพื่อทำลายหอคอย

“กำลังจะมาแล้วเหรอ”

“พันเหมินกลายเป็นยักษ์ใหญ่ของสำนักชั้นในแล้วเหรอ?”

“ฮิฮิ ทุกคนกำลังคิดถึงเซียวเอี๋ยนอยู่สินะ รอหน่อยนะ จะทำให้พวกนายประหลาดใจ”

ทันใดนั้น เสียงการทำลายหอคอยของเซียวเอี๋ยนก็ดังมาจากใต้ดินลึก ทำให้ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างตกใจและหวาดกลัว

พวกเขาคิดว่าเพลิงใจตกดินกำลังจะปะทุอีกครั้ง เหมือนเมื่อสองปีก่อนที่มันกลืนกินเซียวเอี๋ยนไป

อย่างไรก็ตาม เรื่องราวไม่ได้เป็นเช่นนั้น

ภายใต้สายตาที่หวาดผวาของคนนับไม่ถ้วนในสำนักชั้นใน ยอดหอฝึกปราณเผาผลาญสวรรค์แตกออก และลำธารลาวาสีแดงฉานก็พุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า!

ตามมาด้วยเสียงหัวเราะที่ดังก้องไปทั่วฟ้าเหมือนฟ้าร้อง

【ฮ่าฮ่า ในที่สุดข้าเซียวเอี๋ยนก็ออกมาแล้ว! ฮ่าฮ่า!】

ฉู่เฟิงรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก สัมผัสถึงบรรยากาศแบบนั้นอยู่สองสามวินาที แล้วก็พลิกหน้าอย่างกระตือรือร้น

จากนั้น...

“อ๊ากกก! ทำไมถึงเป็นไอ้คำว่า ‘โปรดติดตามตอนต่อไป’ บ้า ๆ นี่อีกแล้ว?”

ตอนนี้ในส่วนความคิดเห็นของบทนั้นมีเพื่อนนักอ่านแสดงความเห็นกันมากมายแล้ว

“หากมีมีดในมือเมื่อใด จะฆ่าหมาตัดบทให้หมดโลก”

“ไอ้การตัดบทแบบนี้... ทำเอาผมติดใจจนลงแดงเลยครับท่านปลา”

ฉู่เฟิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเมื่อเห็นเพื่อนนักอ่านในส่วนคอมเมนต์ที่พูดในสิ่งที่เขาคิดออกมา

หลังจากเหตุการณ์ของฉืออวี๋และกู้หย่วนก่อนหน้านี้ ทำให้ทั้งสองฝ่ายได้รับผู้อ่านจากอีกฝ่ายในระดับที่แตกต่างกัน

ในส่วนของฉืออวี๋ แน่นอนว่า สัประยุทธ์ทะลุฟ้า มีผู้อ่านเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหันมากมาย

ส่วนใหญ่พูดว่า "มาตามชื่อเสียง" "มาดูว่ามันสนุกจริงอย่างที่ลือไหม" และคำอื่น ๆ

ขณะเดียวกัน ในฟอรัมวรรณกรรมออนไลน์ กำลังมีการพูดคุยกันถึงเหตุการณ์อื่น

“ช่วงนี้เกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ ๆ มีเว็บไซต์อ่านนิยายใหม่ ๆ เพิ่มขึ้นมากมายจัง?”

“ไม่เป็นไรหรอก ไม่น่าจะสร้างปัญหาใหญ่ให้กับ Star Net ได้”

“ใครขอให้นายมาเป็นห่วง Star Net กัน? นายไม่คิดว่าจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นบ้างเหรอ?”

“เกิดอะไรขึ้น? ฤดูใบไม้ผลิของวรรณกรรมออนไลน์ของเรากำลังจะมาถึงแล้วเหรอ?”

“ฉันว่าอาจเป็นไปได้นะ เป็นเพราะคำพูดของกู้หย่วนหรือเปล่า?”

“ไอ้เด็กประถมชั้นบนนั่นมาจากไหน? ไร้เดียงสาขนาดนี้? คำพูดของนักเรียนมัธยมคนเดียวจะขับเคลื่อนอุตสาหกรรมได้เหรอ?”

“ฉันได้ยินมาว่า มะเขือม่วงโนเวล ที่กำลังมาแรงตอนนี้ มี กลุ่มบริษัทตัวอักษรอยู่เบื้องหลัง...”

แน่นอนว่ากู้หย่วนก็สังเกตเห็นความเคลื่อนไหวล่าสุดในอุตสาหกรรมวรรณกรรมออนไลน์เช่นกัน

เขาที่กลับมาเกิดใหม่ย่อมรู้ว่าสิ่งนี้หมายถึงอะไร

“ประสาทสัมผัสของกลุ่มทุนพวกนี้ช่างเฉียบคมจริง ๆ”

“ในที่สุด ยุคแห่งการแข่งขันครั้งใหญ่ ของอุตสาหกรรมวรรณกรรมออนไลน์ก็มาถึงแล้วสินะ...”

“ไม่เสียทีที่ฉันวางแผนล่วงหน้ามาหนึ่งปี...”

หลังจากพูดประโยคนี้ กู้หย่วนก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว ตัวเองนี่เขียนนิยายออนไลน์มากไปหน่อย ถึงได้ดูเป็นเด็กมัธยมที่หลุดโลกขนาดนี้

ในเวลานั้น เย่ปิงเดินเข้ามาและมองเขาอย่างอยากรู้อยากเห็น

“บ่นอะไรอยู่คนเดียว? ดูลึกลับจัง”

“นี่ ผลการอนุมัติออกมาแล้ว โรงเรียนเห็นด้วย”

กู้หย่วนรับมาอย่างดีใจ มันคือข้อเสนอของเขาเกี่ยวกับการจัดงานฉลองปีใหม่

“พวกชมรมวรรณกรรมของนายเปลี่ยนชื่อหน่อยดีไหม ทำไมอยากจะยุ่งกับทุกเรื่องขนาดนี้”

“ทั้งจัดโต้วาที ทั้งจัดงานฉลองปีใหม่ ถ้าจำไม่ผิด กีฬาสีปีนี้พวกนายก็เข้าไปยุ่งด้วย พวกนายยังอยากทำอะไรอีก?”

กู้หย่วนพูดอย่างจริงจังว่า: “ยึดอำนาจผู้อำนวยการ”

“แน่จริง” เย่ปิงยกนิ้วโป้งให้

“เอาล่ะ ฉันไม่คุยกับนายแล้ว นายไปวางแผนเองเถอะ”

“อีกอย่าง ชิวสุ่ยฝากฉันมาถามนายว่า หนังสือเล่มใหม่จะเขียนเสร็จเมื่อไหร่?”

“วันนี้” ครั้งนี้ กู้หย่วนพูดอย่างจริงจัง

หลังจากเขียนย่อหน้าสุดท้ายเสร็จ กู้หย่วนใช้เวลาอีกหนึ่งสัปดาห์ในการแก้ไขและปรับปรุง

วันนี้ ก็สามารถส่งต้นฉบับได้แล้ว

เมื่อกลับถึงบ้าน กู้หย่วนส่งต้นฉบับให้กับบรรณาธิการหนิง

อันที่จริง เมื่อเขาเปิดเผยแผนการเขียนหนังสือเล่มใหม่ด้วยบัญชีกู้หย่วน มีสำนักพิมพ์จำนวนนับไม่ถ้วนส่งความสนใจในการร่วมงานมา

รวมถึงสำนักพิมพ์ขนาดใหญ่บางแห่งด้วย

แต่หลังจากพิจารณาแล้ว กู้หย่วนก็ปฏิเสธไป เพราะการร่วมงานกับสำนักพิมพ์ฉางเจียงสองครั้งที่ผ่านมาถือว่าราบรื่นมาก

【ชื่อของเธอ】 ปัจจุบันมียอดขายเกิน 4.5 ล้านเล่ม

ร้านขายของชำริมเมฆ ปัจจุบันมียอดขายเกิน 6 ล้านเล่ม

นอกจากนี้ ความร่วมมือในการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์และโทรทัศน์ รวมถึงการขายสินค้าอื่น ๆ ก็เป็นที่น่าพอใจเช่นกัน

แม้แต่เรื่องการตีพิมพ์【ชื่อของเธอ】 ในต่างประเทศก็ได้รับการดำเนินการเรียบร้อยแล้ว