ตอนที่ 98
บทที่ 98 เปิดแผนที่ทั้งหมด
minibunny · 5,936 ตัวอักษร
เด็กผู้หญิงผมสีแดงเข้มผลักประตูห้องฉายหนังเข้ามาอย่างสง่างาม
เธอคือ นั่วเนั่ว รุ่นพี่ที่สถาบันคาสเซลของลู่หมิงเฟย
เธอปรากฏตัวด้วยรูปแบบที่เจิดจรัสที่สุด ราวกับแสงที่ทะลุผ่านเมฆดำทะมึน
ลำแสงนี้ส่องกระทบตัวลู่หมิงเฟย ช่วยปัดเป่าความมืดมัวทั้งหมดของเขา
นี่เป็นครั้งแรกในรอบสิบแปดปีที่เขามองเห็นแสงสว่าง
【ในชีวิตคนเรา ย่อมมีหลายครั้งที่รู้สึกเหมือนเห็นประตูสวรรค์เปิดออก ลู่หมิงเฟยรอคอยมาสิบแปดปี และในขณะที่เขาล้มเหลวที่สุด ประตูก็เปิดออก】
นางฟ้าที่เปล่งประกายเจิดจ้าไปทั่ว เดินมาหาลู่หมิงเฟยด้วยสายตาที่คมกริบดุจมีด และเสียงของเธอก็ใสและเย็นชา
【ริคคาร์โดเรามีเวลาไม่พอแล้ว จะยังเข้าร่วมกิจกรรมต่อไปอีกไหม?】
คนที่มากับเธอก็เปลี่ยนชุดที่ดูดีให้กับลู่หมิงเฟยทันที นั่วเนั่วถึงกับกล่าวลาเพื่อนร่วมชั้นของเขาอย่างสุภาพ
เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามของเพื่อนร่วมชั้น เธอเพียงยิ้มเล็กน้อย เย็นชาแต่ดูไร้ที่ติ
【ริคคาร์โด • เอ็ม • ลู่ พวกเราเรียกเขาแบบนั้น】
ภายใต้สายตาของทุกคน และการพาของนั่วเนั่ว ลู่หมิงเฟยขึ้นรถเฟอร์รารี และจากไปอย่างรวดเร็ว
เขาถอยห่างจากตัวตนในอดีตไปเรื่อย ๆ
นับจากนี้ เด็กหนุ่มลู่หมิงเฟยได้ก้าวเข้าสู่ประตูที่นำไปสู่ดินแดนที่ไม่รู้นั้นอย่างสมบูรณ์แล้ว
หลี่เทียนมองคำบรรยายในส่วนนี้อย่างเหม่อลอย
เขาเปรียบตัวเองเป็นลู่หมิงเฟย จินตนาการว่าหากเขาถูกปฏิเสธการสารภาพรัก จะมีผู้หญิงแบบนี้เดินเข้ามา
เพื่อช่วยชีวิตเขาจากช่วงตกต่ำของชีวิต
“ถ้ามันเป็นอย่างนั้นได้จริง ๆ ก็คงจะดี...”
ในขณะนี้ Dragon Raja ไม่ใช่หนังสือธรรมดาสำหรับเขาอีกต่อไปแล้ว
เมื่อเขารู้สึกร่วมกับมัน เขาก็จะมองว่าเรื่องราวในหนังสือคืออีกความเป็นไปได้หนึ่งของวัยรุ่นของเขาเอง
“นี่ ใครให้นายยุ่งกับหนังสือของฉัน?”
เพื่อนร่วมโต๊ะเคาะโต๊ะเรียนของหลี่เทียน ทำให้เขาตื่นจากภวังค์
เป็นเพราะเขาทุ่มเทกับการอ่านมากเกินไป หลี่เทียนจึงไม่ได้ยินเสียงกริ่งหมดเวลาเรียน
เขาเก็บหนังสือคืนใส่โต๊ะเพื่อนร่วมโต๊ะโดยไม่รู้ตัว และพูดว่า: “ขอโทษนะ...”
อย่างไรก็ตาม ในวินาทีต่อมา เขาคิดถึงโลกในหนังสือ
เขาอยากรู้มากว่าเรื่องราวของลู่หมิงเฟยจะเป็นอย่างไรต่อไป
ดังนั้น เขาจึงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วลองถามอย่างระมัดระวังว่า: “หนังสือเล่มนี้ ราคาเท่าไหร่?”
เขาคิดว่าถ้าไม่แพงเกินไป ก็จะขอให้เพื่อนร่วมโต๊ะช่วยซื้อให้เขาเล่มหนึ่ง
ยังไงซะ ข้าวสวยกับซุปในโรงอาหารก็ฟรีอยู่แล้ว...
เพื่อนร่วมโต๊ะมองหลี่เทียน เขาเข้าใจความหมายของหลี่เทียนเป็นอย่างดี
แต่ในขณะเดียวกันเขาก็รู้ฐานะทางบ้านของหลี่เทียนด้วย
เพื่อนร่วมโต๊ะคิดอยู่ครู่หนึ่ง: “ฉันจำได้ว่านายใกล้จะวันเกิดแล้วใช่ไหม ฉันให้เป็นของขวัญเลยนะ”
“ถือว่าเป็นของขวัญวันเกิดก็แล้วกัน”
“ฉันค่อยไปซื้ออีกเล่ม”
หลี่เทียนตะลึงอีกครั้ง
นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนให้ของขวัญวันเกิดแก่เขา นอกเหนือจากพ่อแม่
เขารู้สึกว่าพล็อตเรื่องในหนังสือได้ส่องเข้ามาในความเป็นจริง
แค่...
ทำไมนั่วเนั่วของฉันถึงเป็นผู้ชายไปได้ล่ะ?
...
ในคืนที่หอพัก หลี่เทียนซ่อนตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม ส่องไฟฉาย และจ้องมองหนังสือใต้ตัวเขา
เขาไม่กล้าอ่านในชั้นเรียนหรือในช่วงเรียนพิเศษภาคค่ำ เพราะเขากลัวว่าของขวัญวันเกิดที่หามาได้ยากนี้จะถูกครูยึดไป
“ถ้าหนังสือเล่มนี้เป็นกู้หย่วนเขียนก็คงจะดี ครูคงไม่ยึดหรอก ไม่แน่ว่าอาจจะชมฉันว่าชอบอ่านหนังสือด้วยซ้ำ”
หลี่เทียนรวบรวมความคิดที่สับสนของเขา และเริ่มจมดิ่งลงสู่โลกในหนังสือ
เมื่อลู่หมิงเฟยตอบรับคำเชิญเข้าเรียนจากสถาบันคาสเซล เฮลิคอปเตอร์ก็แหวกท้องฟ้ายามค่ำคืน บินมารับเขา เหมือนที่ลู่หมิงเฟยเคยจินตนาการไว้ไม่รู้กี่ครั้ง
【วันที่ 15 พฤษภาคม ปี 2009 วันศุกร์ เฮลิคอปเตอร์สีดำบินผ่านท้องฟ้าเหนือเมืองเล็ก ๆ ทางตอนใต้เหมือนนกยักษ์ และบินผ่านเหนือศีรษะของเด็กหนุ่มลู่หมิงเฟย】
【สงครามที่ซ่อนอยู่ในประวัติศาสตร์กำลังจะเปิดฉากขึ้นอีกครั้ง】
ระหว่างทางไปโรงเรียน จากปากของศาสตราจารย์กู่เต๋อหลี่อัน หลี่เทียนได้รับรู้เนื้อเรื่องหลัก
การล่ามังกร!
และกลุ่มนักล่ามังกรนี้ก็คือ มนุษย์ลูกผสม ที่มีเชื้อสายของเผ่ามังกรและมนุษย์
ยิ่งสายเลือดมังกรบริสุทธิ์มากเท่าไหร่ ระดับสายเลือดก็จะยิ่งสูงขึ้น และพลังที่เชี่ยวชาญก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น
และระดับสายเลือดของลู่หมิงเฟยคือระดับ S ซึ่งเป็นระดับสูงสุด
พล็อตเรื่องต่อมาในสายตาของหลี่เทียนนั้นดูซับซ้อน แต่ก็เจ๋งสุด ๆ
เด็กชายแปลกหน้าคนหนึ่งปรากฏตัว นำลู่หมิงเฟยไปดูอาณาจักรมังกร
คำบรรยายที่ยาวเหยียดนั้นละเอียดอ่อนและสมจริงมาก หลี่เทียนรู้สึกเหมือนได้เห็นภาพมังกรนั้นด้วยตาของตัวเอง
ภาพของ หนิดเฮกฮอร์น ราชันย์มังกรดำที่ถูกสังหาร!
เรื่องราวดำเนินต่อไป ลู่หมิงเฟยที่เพิ่งเข้าเรียนก็ได้ต้อนรับช่วงเวลาที่โดดเด่นครั้งแรกในชีวิตของเขา
นี่คือ "วันแห่งอิสรภาพ" ประจำปีของสถาบัน เป็นงานใหญ่ที่สถาบันอนุญาตให้นักเรียนทำทุกอย่างได้ตามใจชอบทุกปี
สมาคมหัวสิงโตและสภานักเรียนทั้งสองฝ่าย ใช้ปืนที่บรรจุกระสุนยาสลบพิเศษเพื่อต่อสู้กันอย่างสมจริง
ลู่หมิงเฟยที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย เห็นนั่วเนั่วและศาสตราจารย์กู่เต๋อหลี่อัน "ตาย" ต่อหน้าต่อตาเขาก็คลั่งขึ้นมาทันที
เขายิงปืนใส่หัวหน้าของทั้งสองฝ่ายที่เหลืออยู่ คือ ฉู่จื่อหาง และ ไคซาร์ คนละนัด
สุดท้ายก็กลายเป็นผู้ชนะคนสุดท้ายของงานใหญ่นี้โดยไม่ได้ตั้งใจ
พล็อตช่วงนี้ทำให้หลี่เทียนรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก ในยามค่ำคืนเขาเห็นได้ชัดว่าการหายใจของเขาเริ่มหนักขึ้นเล็กน้อย
อย่างไรก็ตาม พล็อตเรื่องต่อมาทำให้เขาประหลาดใจและผิดหวัง
ลู่หมิงเฟยที่ดูเข้มแข็งคนนี้ กลับต้องโกงเพื่อที่จะผ่านการสอบเข้าโรงเรียนเหรอ?
และที่สำคัญกว่านั้น นั่วเนั่วเป็นแฟนสาวของไคซาร์เหรอ?
“ฉันคิดว่านั่วเนั่วจะเป็นนางเอกซะอีก...”
หลี่เทียนผิดหวังอยู่พักหนึ่ง แต่ก็ถูกดึงดูดด้วยโลกที่มีมังกรที่ผู้เขียนบรรยายไว้ต่อไป
เย่เซิ่งและจิ่วเต๋อหย่าจี้ กรรมการสัมภาษณ์ที่ถามคำถามแปลก ๆ สามข้อกับลู่หมิงเฟย เริ่มปฏิบัติภารกิจ
พวกเขาพบร่องรอยของ นอร์ตันราชันย์แห่งทองแดงและไฟ หนึ่งในสี่ราชันย์มังกร ที่เขื่อนซานเสีย
พวกเขาพบไข่ของราชันย์มังกรนอร์ตันที่ยังไม่ตื่นอยู่ในเมืองทองแดง
แต่เมื่อพวกเขากำลังจะจากไป เมืองทองแดงก็เริ่มเปลี่ยนแปลง และทั้งสองก็ติดอยู่ในใต้น้ำ
พวกเขาไม่สามารถหาทางออกได้
สถาบันคาสเซลที่อยู่ฝั่งตรงข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกตอบสนองอย่างเร่งด่วน โดยเรียกนักเรียนระดับ A 12 คน ศาสตราจารย์ 27 คน และลู่หมิงเฟย นักเรียนระดับ S เพียงคนเดียว
ทุกคนกำลังพยายามช่วยเย่เซิ่งและจิ่วเต๋อหย่าจี้ และวิธีที่พวกเขาพยายามคือการอ่านข้อมูลอักษรมังกรเกี่ยวกับวิหารทองแดงที่เย่เซิ่งส่งมา
เพื่อพยายามหาทางออก
แต่ลู่หมิงเฟยไม่สามารถสร้างภาพนิมิตจากอักษรมังกรได้ เขาจึงทำได้แค่มองดูทุกคนยุ่งอยู่กับการทำงานโดยที่เขาไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้เลย
ในขณะนั้นเอง เขาคิดถึงคำใบ้ของ ลู่หมิงเจ๋อก่อนหน้านี้
เขาพิมพ์รหัสโกงจากเกม Starcraft อย่างละเอียด
【Black sheep wall!】
นี่คือความหมายของการ เปิดแผนที่ทั้งหมด
ในวินาทีต่อมา อินเทอร์เฟซตรงหน้าทุกคนก็แสดงแผนที่สามมิติที่อัปเดตใหม่
มีป้ายกำกับชัดเจนอยู่ที่มุมหนึ่ง
【ผลการแปลของลู่หมิงเฟย】
“ลู่หมิงเจ๋อคือใคร?”
หลี่เทียนรู้สึกสับสนขณะอ่านพล็อตเรื่อง
ลู่หมิงเจ๋อคือเด็กชายตัวเล็ก ๆ ที่เคยนำลู่หมิงเฟยไปดูภาพของหนิดเฮกฮอร์น ราชันย์มังกรดำก่อนหน้านี้
เขาปรากฏตัวต่อหน้าลู่หมิงเฟยซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่คนอื่นมองไม่เห็นเขา
“แปลกจริง ๆ”
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น