ตอนที่ 104
บทที่ 104 การออกงานสังคมที่ไม่ธรรมดา
minibunny · 13,939 ตัวอักษร
ในช่วงโพล้เพล้ หลังจากหยางหย่วนคุนเช็กชื่อคนงานเสร็จเรียบร้อย เขาก็ไม่ได้ไปกินข้าวที่โรงอาหาร แต่ตรงดิ่งไปที่ห้องน้ำรวมเพื่ออาบน้ำชำระล้างร่างกาย จากนั้นก็เปลี่ยนมาใส่เสื้อผ้าชุดเก่งประเภทที่ไม่เหมาะจะใส่ลุยในไซต์งาน ซึ่งก็คือลุคที่คล้ายๆ กับของเถ้าแก่โจวเมื่อก่อน เสื้อเชิ้ตแมตช์กับกางเกงสแล็คขายาว แถมที่เท้ายังสวมรองเท้าหนังขัดเงาวับ ปกติเวลาอยู่ในไซต์งานเขามักจะใส่แค่ชุดลุยงานธรรมดาๆ ที่หาซื้อตามแผงลอยริมทางนอกไซต์เท่านั้น
ตลาดนัดโต้รุ่งนอกไซต์งานไม่ได้มีแค่พวกแผงลอยอาหารตามสั่งที่หยางหย่วนคุนไปอุดหนุนบ่อยๆ เท่านั้น แต่ยังมีร้านขายเสื้อผ้าตั้งแผงอยู่อีกเพียบ แถมไม่ได้มีแค่เสื้อผ้าใหม่ราคาถูกนะ ยังมีพวกเสื้อผ้ามือสองวางขายอยู่อีกเพียบ บรรดาคนงานต่างก็ชอบมาซื้อเสื้อผ้าเก่ามือสองพวกนี้เอาไว้ใส่เวลาลุยงานก่อสร้าง แน่นอนว่าตัวหยางหย่วนคุนเองย่อมเลือกซื้อเสื้อผ้าใหม่แกะกล่องอยู่แล้ว ปัจจุบันเขาไม่ต้องลงแรงไปโบกปูนฉาบผนังหน้างานเองแล้วนี่นา ในชาติก่อนเขาก็ใช้วิธีซื้อแบบนี้เหมือนกัน จนกระทั่งในเวลาต่อมาพอหยางอี้โตเป็นหนุ่ม ก็รับช่วงเอาเสื้อผ้าเก่าของเขาไปใส่ลุยงานต่อ
เมื่อมองดูเงาสะท้อนของตัวเองในกระจก หยางหย่วนคุนก็รู้สึกพึงพอใจมาก ชายหนุ่มในวัยยี่สิบเจ็ดปีอย่างเขาถือได้ว่าเป็นคนหน้าตาดีระดับหนึ่งเลยทีเดียว โดยเฉพาะช่วงสองปีมานี้ที่ไม่ค่อยได้ลงแรงทำงานหนัก ผิวพรรณจึงไม่โดนปูนซีเมนต์กัดกร่อนหรือปนเปื้อนสารเคมี แถมเส้นผมยังหนาดกดำ ทุกครั้งที่เข้าร้านตัดผมเขายังต้องคอยกำชับช่างให้ช่วยซอยออกให้บางหน่อย จากนั้นก็คว้าเจลแต่งผมที่กำลังฮิตในยุคนี้มาปาดเซตทรงเสียหน่อย... อื้ม ดูมีราศีของพวกผู้ประสบความสำเร็จขึ้นมาทันตาเห็น
เขาเดินออกจากประตูออฟฟิศลงมาข้างล่าง แล้วบึ่งรถมุ่งตรงไปยังพิกัดร้านอาหารที่เถ้าแก่โจวนัดหมายไว้ทันที บรรดาคนงานระหว่างทางที่เห็นสารรูปของเขาต่างก็พากันเหลียวหลังกลับมามองเป็นตาเดียว แต่ก็ไม่มีใครกล้าปากหอยปากปูพ่นวาจาส่งเดช รอจนเห็นเขาขับรถลับตาไปแล้วถึงได้พากันซุบซิบวิพากษ์วิจารณ์กันเสียงเบา
การออกงานสังคมในค่ำคืนนี้ไม่ได้จัดขึ้นที่สโมสรจินไห่ ที่พวกเขาชอบไปเปิดห้องสังสรรค์กันเป็นประจำ แต่เป็นการนัดกินข้าวร่วมโต๊ะกันแบบเรียบง่ายธรรมดา ส่วนหลังจากกินข้าวเสร็จแล้วจะมีกิจกรรมความบันเทิงอย่างอื่นต่ออีกไหม นั่นไม่ใช่เรื่องที่หยางหย่วนคุนต้องเป็นคนจัดการ ถึงตอนนั้นเขาค่อยหาจังหวะชิ่งหนีกลับมาเองก็สิ้นเรื่อง
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
