บทที่ 106 การจัดสรรส่วนแบ่ง

หยางหย่วนคุนที่นอนแผ่อยู่บนเตียงขี้เกียจแม้กระทั่งจะลุกไปล้างหน้าแปรงฟันแล้ว ดึกดื่นปานนี้แล้วยังไงซะเขาก็นอนคนเดียว ไม่มีใครมาคอยใส่ใจอยู่แล้ว ในหัวพลันนึกถึงเรื่องราวเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา แต่เขาก็ไม่ได้เก็บเอาเรื่องที่ช่วยเเถ่าแก่โจวดึงตัวเถ้าแก่หลิวมาร่วมทุนมาคิดให้ปวดหัว สิ่งเดียวที่วนเวียนอยู่ในหัวของเขาตอนนี้คือ หลังจากนี้คงมีงานสังคมที่ต้องออกไปดวดเหล้าอีกเพียบ กฎเหล็กที่ว่า "ดื่มไม่ขับ" สำหรับคนที่กลับชาติมาเกิดใหม่อย่างเขามันคือข้อบังคับที่ต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด

แต่ทว่า... ลำพังแค่ฐานะพาวเวอร์ของเขาในปัจจุบันก็ยังไม่คู่ควรพอที่จะจ้างคนขับรถส่วนตัวมาคอยรับส่ง หยางหย่วนคุนพลันนึกถึงหยางหย่วนหงขึ้นมาทันควัน ไอ้ลูกพี่ลูกน้องคนละอ่อนคนนี้ดูท่าทางจะเหมาะสมที่สุด เดิมทีเขาก็ดึงตัวมันมาเพื่อคอยเป็นลูกมือคอยวิ่งเต้นรับใช้อยู่แล้ว ปัจจุบันหน้าที่หลักของมันในไซต์งานก็คือคอยประสานงานจัดสรรสัดส่วนระหว่างพวกช่างรับเหมาช่วงในสังกัดกับพวกคนงานทั่วไปในไซต์ ใครขาดแคลนปูนซีเมนต์ หรือเครื่องไม้เครื่องมือของใครชำรุดเสียหาย มันก็จะเป็นคนคุมตัวไปจัดการแก้ไข สรุปคืองานจับฉ่ายสารพัดสิ่งนั่นแหละ

ถ้าเกิดส่งส่งหยางหย่วนหงไปเรียนขับรถซะหน่อยก็น่าจะดีไม่น้อย ไม่เพียงแต่เวลาเขาต้องออกไปงานสังคมดวดเหล้าจะได้หนีบตัวมันไปคอยขับรถให้ เวลาเดินทางกลับบ้านเกิดก็สามารถปล่อยให้ไอ้หมอนี่รับหน้าที่สารถีควบพวงมาลัยได้ หลังจากผ่านประสบการณ์ขับรถบึ่งกลับบ้านเกิดไปกลับรอบหนึ่ง เขาก็หมดสิ้นความตื่นตาตื่นใจกับรถยนต์ซานตาน่ารุ่นคลาสสิกคันนี้ไปโดยปริยาย ฝีไม้ลายมือในการขับขี่สู้พวกนวัตกรรมรถยนต์ในชาติก่อนไม่ได้เลยจริงๆ

เขานั่งสะระตะคิดไปคิดมาไม่นานนัก หยางหย่วนคุนก็ดิ่งเข้าสู่ห้วงนิทรา พอเบิ่งตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ท้องฟ้าด้านนอกก็สว่างโล่เสียแล้ว ปัจจุบันย่างเข้าสู่ช่วงเดือนพฤษภาคม แสงตะวันเริ่มสาดส่องเร็วขึ้นทุกวัน ทันทีที่ตื่นขึ้นมาหยางหย่วนคุนก็คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นเหล้าโชยเตะจมูก เมื่อคืนไม่ได้ล้างหน้าแปรงฟันชำระล้างร่างกาย ลำพังตัวเขาเองยังรู้สึกขยะแขยงจนทนไม่ไหว

เขาคว้ากะละมังล้างหน้าสาวเท้าวิ่งพรวดๆ ลงบันมาข้างล่าง จัดการแปรงฟัน ล้างหน้า สระผม ครบเซตเสร็จสรรพ แล้วค่อยเดินกลับขึ้นตึกไปเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ กลิ่นละมุนบนร่างกายถึงค่อยกระเตื้องขึ้นมาหน่อย เวลาล่วงเลยมาพอสมควร บรรดาคนงานด้านนอกเริ่มเตรียมตัวเข้างาน พากันมาตั้งแถวออกันอยู่แถวๆ หน้าตึกออฟฟิศเพื่อรอเช็กชื่อ ตัวเขาเองจะมัวมาเอ้อระเหยลอยชายเสียเวลาไปหาอะไรยัดท้องไม่ได้ หลังจากรีบสับเท้าเช็กชื่อจนเสร็จเรียบร้อย ถึงค่อยเดินดุ่มๆ ไปที่โรงอาหารกวาดเอาเศษอาหารเช้าที่เหลือมาทานรองท้อง