บทที่ 124 การทำงานล่วงเวลาในไซต์งาน

ผ่านไปอีกสามวัน ฝนที่ตกหนักถึงยอมหยุดลง ในช่วงเวลานี้จ้าวฉวนโทรศัพท์หาเขาตั้งหลายสาย เพราะช่วงนี้มันทำให้ความคืบหน้าของงานล่าช้าไปมากจริงๆ แถมเขายังเคยเดินทางมาที่นี่ด้วยตัวเองรอบหนึ่ง แต่ฝนข้างนอกตกหนักเกินไปจนไม่สามารถดำเนินงานก่อสร้างได้เลย ทำได้เพียงเตือนหยางหย่วนคุนว่าหลังจากเปิดงานแล้วต้องเร่งความเร็ว และเตรียมตัวทำงานล่วงเวลา (โอที) ได้เลย

วันแรกที่ฝนหยุดตก ในช่วงเช้าหยางหย่วนคุนยังไม่ได้เช็กชื่อคนงาน เขารอจนกระทั่งคนงานด้านล่างมารวมตัวกันครบถ้วน จึงได้แจ้งข่าวเรื่องการทำงานล่วงเวลาในวันนี้

"ทุกคนก็รู้ดีนะว่าพวกเราไม่ได้ทำงานมาตั้งอาทิตย์หนึ่งแล้ว ความคืบหน้าของพวกเราล่าช้าไปมาก เพราะฉะนั้นคืนนี้ต้องทำงานล่วงเวลา ใครที่ไม่อยากทำโอทีก็ให้มาลงชื่อที่ฉันล่วงหน้า" หยางหย่วนคุนขมวดคิ้วอธิบายให้ทุกคนฟัง ส่วนเหตุผลที่ว่าทำไมไม่ให้คนที่สมัครใจมาลงชื่อนั้น แน่นอนว่าเป็นเพราะเขาอยากให้คนมาทำงานล่วงเวลาให้ได้มากที่สุด เท่าที่จะทำได้ ปกติแล้วคงไม่มีใครเดินมาบอกตรงๆ หรอกว่าตัวเองไม่อยากทำโอที แถมยังต้องมาลงชื่อไว้อีกด้วย

ด้านล่างเริ่มส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ แต่ประโยคเดียวของหยางหย่วนคุนก็ทำให้ทุกคนยอมรับได้ทันที: "เถ้าแก่จ้าวบอกมาแล้วว่า เลิกงานหกโมงเย็น พักผ่อนหนึ่งชั่วโมง แล้วเริ่มทำโอทีตั้งแต่หนึ่งทุ่มไปจนถึงสี่ทุ่มครึ่ง รวมเป็นเวลาสามชั่วโมงครึ่ง โดยจะจ่ายเงินค่าจ้างให้โดยตรงครึ่งวันเลย ตอนเย็นโรงอาหารและห้องอาบน้ำก็จะไม่ปิด ทำงานเสร็จกลับมาก็ยังมีข้าวให้กินเหมือนเดิม"

เมื่อได้ยินว่าได้เงินค่าล่วงเวลาเยอะขนาดนี้ พวกคนงานก็ไม่มีใครคัดค้านอีกเลย การไม่ได้ทำงานมานานขนาดนี้ สองวันแรกอาจจะรู้สึกว่าดีจัง ได้นอนเล่นไพ่เล่นไพ่นกกระจอกในหอพักก็สนุกสนานดี แต่พอผ่านไปทั้งสัปดาห์ หลายคนเริ่มทนไม่ไหว มักจะมีคนมาถามหยางหย่วนคุนอยู่บ่อยๆ ว่าจะเปิดงานได้เมื่อไหร่ เพราะทุกคนมาที่นี่เพื่อหาเงินกันทั้งนั้น