บทที่ 148 ครอบครัวของจ้าวเสี่ยวเฟินเดินทางมาถึง

หยางหย่วนคุนกลับมาถึงโรงแรมที่พักก็เกือบสามทุ่มแล้ว ทั่วทั้งตัวมีแต่กลิ่นเหล้ากลิ่นบุหรี่จนตัวเขาเองยังรู้สึกทนไม่ไหว จึงเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำล้างหน้าล้างตาเสร็จแล้วถึงกลับมานอนลงบนเตียง พลางคิดถึงรายละเอียดการเจรจาในวันนี้ เขาดูออกว่าทั้งสองคนมีความตั้งใจที่จะร่วมมือกันอย่างแรงกล้ามาก ที่ยังตกลงกันไม่ได้เป็นเพราะการจัดสรรสัดส่วนผลประโยชน์ที่ไม่ลงตัวเท่านั้น เหตุผลที่จ้าวเฉวียนเรียกเขามา ก็เพื่อต้องการเปิดทางถอยให้ตัวเองและหลิวซีเจี้ยน จะได้ไม่รู้สึกอับอายจนยอมหักไม่ยอมงอด้วยกันทั้งคู่

เมื่อคิดได้แบบนี้ เขาก็รู้สึกเบาใจลง และคิดเสียว่าทริปนี้มาเที่ยวพักผ่อน ถือโอกาสกระชับความสัมพันธ์กับเถ้าแก่ทั้งสองคนไปด้วยในตัว ส่วนเรื่องการร่วมมือกันอย่างจริงจังนั้นไม่มีอะไรที่เขาต้องเป็นกังวลเลย

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู เห็นว่าเป็นเวลาเก้าโมงกลางคืนแล้ว คิดว่าทางจ้าวเสี่ยวฟ่งคงยังไม่นอน จึงกดโทรศัพท์ออกไป ไม่นานปลายสายก็กดรับ และมีเสียงของจ้าวเสี่ยวฟ่งดังแว่วมา โทรศัพท์ที่บ้านของพวกเขาติดตั้งเอาไว้ในห้องนอนของสองสามีภรรยา

"ยังไม่นอนอีกเหรอ?" หยหย่วนคุนเอ่ยถามสารทุกข์สุกดิบกับจ้าวเสี่ยวฟ่ง

"เพิ่งกล่อมเสี่ยวเป่าหลับไปตะกี้นี่เอง กำลังจะนอนพอดี คุณก็โทรมาเลย" น้ำเสียงของจ้าวเสี่ยวฟ่งเต็มไปด้วยความดีใจ หล่อนนอนอยู่บนเตียงพลางปรายตาไปมองหยางอี้ที่นอนอยู่บนเตียงข้าง ๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา คำว่าเสี่ยวเป่านี้ โดยปกติแล้วมีแค่แม่หยางกับจ้าวเสี่ยวฟ่งเท่านั้นที่ใช้เรียกหยางอี้