บทที่ 149 ปิดฉากด้วยดี เตรียมของขวัญ

ด้วยความช่วยเหลือของจ้าวเสี่ยวเฟิน แม่หยางจึงนำของที่พวกเขาหอบหิ้วมาไปจัดเก็บไว้ในห้องครัว ประจวบเหมาะกับที่ครอบครัวพี่สาวคนโตของลูกสะใภ้เดินทางมาถึง โดยที่ที่บ้านยังไม่ได้ออกไปซื้อกับข้าว หล่อนจึงลงมือเตรียมจัดการกับไก่ที่เชือดมาเรียบร้อยแล้วทันที

"ให้ฉันช่วยนะคะแม่" พี่สาวคนโตเดินตามเข้ามาเตรียมจะช่วย พลางถกแขนเสื้อขึ้นหมายจะลงมือ

"ทำแบบนั้นได้ยังไงกันล่ะพี่ เอาเป็นว่าพี่ออกไปนั่งคุยกับเสี่ยวฟ่งที่ร้านด้านหน้าเถอะ ไม่ได้เจอกันตั้งนานไม่ใช่เหรอ นี่ยังเช้าอยู่เลย ฉันเองก็ไม่มีงานอะไรเร่งรีบด้วย" แม่หยางรีบเอ่ยปฏิเสธ จะมีอย่างที่ไหนปล่อยให้แขกมาช่วยถอนขนไก่ แถมยังเป็นไก่ที่เจ้าตัวหอบหิ้วมาฝากเองอีกต่างหาก

เมื่อเห็นแม่หยางยืนกรานเช่นนั้น พี่สาวคนโตก็จนปัญญา ทำได้เพียงเดินผ่านห้องโถงออกไปยังร้านหนังสือด้านหน้า และเห็นจ้าวเสี่ยวฟ่งกับลูกสาวของตัวเองกำลังยืนอยู่หน้าชั้นหนังสือ พลางชี้นิ้วไปยังสิ่งของตรงหน้าและพูดคุยกันไม่หยุด

"หนังสือพวกนี้แกต้องทำความคุ้นเคยไว้ แล้วต้องคอยตรวจเช็กอยู่บ่อย ๆ ว่าหนังสือบนชั้นพวกนี้เหลืออยู่เท่าไหร่ อย่างช่วงกลางวันถ้าเหลือไม่ถึงครึ่งก็ต้องรีบเอามาเติมแล้ว ทุก ๆ เย็นตอนปิดร้านก็ต้องไปนับจำนวนที่คลังสินค้าให้แน่ชัด ถ้าของในร้านมีไม่พอฉันจะได้ไปรับมาเพิ่ม" จ้าวเสี่ยวฟ่งพูดมาถึงตรงนี้ก็คลี่ยิ้มออกมา "เรื่องพวกนี้เดี๋ยวฉันจัดการเอง แกน่ะนะเยว่เซียง งานหลัก ๆ ของแกคือคอยต้อนรับลูกค้าที่เดินเข้ามาในร้าน คนไหนมีอะไรจะถามแกก็คอยตอบเขาไป"