บทที่ 190 ทั้งหมดนี้ก็เพื่อคุณหลิว

หยางหย่วนคุนไม่ได้รั้งรออยู่ในห้องทำงานนานนัก เขาพารามหลิวซีเจี้ยนเดินมุ่งหน้าไปยังบริเวณของผู้รับเหมาช่วงทันที โดยที่รอบนี้หลิวอวี่ก็เดินตามมาด้วยเช่นกัน

“เสี่ยวหยาง ทางคุณเจ้าเขาเตรียมจะจัดการกับเรื่องนี้ยังไงเหรอ?” หลิวซีเจี้ยนเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นขณะที่กำลังเดินไปตามทาง

“หลักๆ ก็มีสองทางเลือกครับ ทางแรกคือบังคับให้พวกเขาทำเหมือนผม คือเปลี่ยนระบบให้พวกคนงานหันมาทำเป็นงานรับเหมาช่วงแทน ซึ่งวิธีนี้จะช่วยเร่งความเร็วของเนื้องานได้มากพอสมควรเลยครับ ส่วนทางเลือกที่สองคือดึงงานกลับมาให้ฝั่งไซต์งานใหญ่เข้ามาเทคโอเวอร์จัดการแทนทั้งหมด ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นก็อาจจะต้องมีการจัดตารางให้คนงานอยู่โอทีเพิ่มเวลาทำงานกันหน่อยครับ” หยางหย่วนคุนไม่ได้มีความจำเป็นต้องปิดบังอะไร เพราะยังไงเสียเมื่อเช้านี้เขาก็เพิ่งจะเล่าเรื่องนี้ให้หลิวอวี่ฟังไปหยกๆ

“อืม แบบนี้ก็นับว่าเป็นวิธีที่ดีเหมือนกัน จะปล่อยให้พวกเขามาทำตัวเป็นตัวถ่วงคอยฉุดรั้งพวกเราไม่ได้เด็ดขาด” หลิวซีเจี้ยนพูดกลั้วหัวเราะ พลางเหลือบสายตาไปมองดูท่าทางไม่ยินดียินร้ายไม่รู้เนื้อรู้ตัวของลูกชายตัวเอง เรื่องใหญ่โตมโหฬารขนาดนี้เจ้าลูกชายตัวดีกลับไม่ยอมรายงานให้เขาฟังล่วงหน้าเลยแม้แต่คำเดียว สุดท้ายยังต้องให้หยางหย่วนคุนเป็นฝ่ายโทรมาแจ้งข่าวแบบไม่ให้ตั้งตัวซะอย่างนั้น

เมื่อเดินมาถึงบริเวณอาคารตึกที่ผู้รับเหมาช่วงในสังกัดของหลิวซีเจี้ยนรับผิดชอบ สภาพการณ์โดยรวมดูดีกว่าฝั่งของเจ้าเฉวียนเมื่อตอนเช้าอยู่มากทีเดียว อย่างน้อยที่สุดพวกคนงานก็ตั้งหน้าตั้งตาทำงานกันอย่างจริงจัง และยังมีการจัดสรรคนงานคอยอยู่เฝ้าควบคุมงานตรงนี้เป็นพิเศษด้วย ไม่ได้ปล่อยปละละเลยให้นั่งแอบอู้งานกันไปวันๆ ความคืบหน้าของงานจึงไวกว่าฝั่งของเจ้าเฉวียนอยู่พอสมควร หลังจากเดินสำรวจดูจนทั่วแล้ว ตัวหลิวซีเจี้ยนเองก็ค่อนข้างพึงพอใจกับเนื้องานตรงหน้า และในระหว่างที่เดินตรวจงานอยู่นั้น หยางหย่วนคุนก็ไม่ได้เอ่ยปากติเตียนอะไรออกมามากมาย