บทที่ 86 ค่าความประทับใจของหลิงอู่ซ่าพุ่งทะลุปรอท

บนโต๊ะอาหาร ลู่เหวินฮั่น เหมาคุน และคนอื่นๆ ต่างก็แนะนำตัวทำความรู้จักกัน บรรยากาศเป็นไปตามที่หลินชวนบอกไว้ คือทำตัวเหมือนกำลังจัดมีตติ้งคลับ

จากนั้นทุกคนก็เริ่มพูดคุยเจรจาธุรกิจกัน มองเผินๆ เหมือนแค่ชวนคุยสัพเพเหระ แต่ลึกๆ แล้วทุกคนต่างก็หวังจะดึงดูดความสนใจจากหลินชวน หวังว่าธุรกิจของตัวเองจะไปเตะตาเขาเข้าสักโปรเจกต์

ท้ายที่สุดแล้ว ลำพังแค่กำลังทรัพย์ของสมาชิกระดับวีไอพีซูพรีมเพียงคนเดียว ก็สามารถบดขยี้ทุกคนในที่นี้รวมกันได้สบายๆ ยิ่งเป็นสมาชิกระดับวีไอพีซูพรีมที่มีอายุแค่ยี่สิบปีด้วยแล้ว เบื้องหลังก็ต้องเป็นตระกูลอภิมหาเศรษฐีอย่างแน่นอน

ตอนนี้หลินชวนยังไม่ได้มีความสนใจจะลงทุนอะไรเพิ่ม ท้ายที่สุดแล้วเป้าหมายหลักของเขาคือการปั๊มค่าความประทับใจเพื่อฮุบเงินสายเปย์ การลงทุนพร่ำเพรื่อเพื่อหวังผลกำไรเพียงอย่างเดียวมันไม่ได้มีความหมายอะไรสำหรับเขา

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังตั้งใจฟังและแอบจดจำข้อมูลเอาไว้ ถึงตอนนี้จะยังไม่สนใจ แต่อนาคตอาจจะได้ใช้ประโยชน์ก็ได้ใครจะไปรู้

เรื่องที่เผิงเจ๋อเอามาคุย ย่อมหนีไม่พ้นเรื่องการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์

ส่วนลู่เหวินฮั่น ก็คุยเรื่องการพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์

ส่วนเหมาคุน ก็คุยเรื่องธุรกิจตัวแทนขนส่งสินค้า...

จนกระทั่งมีคนพูดถึงโชว์รูมคาวาซากิ ดวงตาของหลินชวนก็ทอประกายวาบ "เถ้าแก่ทังครับ ที่โชว์รูมของคุณมี คาวาซากิ นินจา เอชทู ไหมครับ?"

ผู้ชายส่วนใหญ่มักจะมีความฝันอยากครอบครองบิ๊กไบก์เท่ๆ สักคัน หลินชวนเองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น และ คาวาซากิ นินจา เอชทู ที่ได้ฉายาว่าเป็นจรวดทางเรียบ ก็คือสุดยอดบิ๊กไบก์ในฝันของผู้ชายนับไม่ถ้วน

ดังนั้นพอพูดถึงคาวาซากิ เขาก็อดไม่ได้ที่จะอยากซื้อสักคัน แถมอย่าลืมนะว่า หลิงอู่ซ่าชอบขี่มอเตอร์ไซค์ คาวาซากิ นินจา เอชทู สำหรับเธอแล้วมันคือสุดยอดไอเทมระดับแรร์เลยทีเดียว น่าจะช่วยปั๊มค่าความประทับใจได้เป็นกอบเป็นกำแน่ๆ

ตอนนี้ค่าความประทับใจของเธอพุ่งมาถึง 77 แต้มแล้ว ขอแค่อีก 3 แต้ม ก็จะทะลุ 80 แต้มแล้ว

ทว่าทังหย่งกลับส่ายหน้า "ไม่มีรถพร้อมส่งมอบเลยครับ เอาจริงๆ ต่อให้พลิกแผ่นดินหาทั่วทั้งเมืองเจียงไห่ ก็ไม่แน่ว่าจะมีสักคันเลยด้วยซ้ำ แต่ถ้าคุณชายหลินต้องการ ผมจะพยายามหามาให้ได้ครับ แต่ถึงจะเร็วที่สุด ก็คงต้องรอจนถึงสิ้นปีนู่นแหละครับถึงจะได้ของ"

หลินชวนแอบผิดหวังเล็กน้อย "งั้นผมขอสั่งจองไว้ก่อนคันนึงก็แล้วกันครับ เดี๋ยวผมโอนเงินมัดจำไปให้นะครับ"

ทังหย่งรีบโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน "คุณชายหลินพูดอะไรแบบนั้นล่ะครับ ระดับคุณชายจะซื้อรถสักคัน ไม่จำเป็นต้องวางเงินมัดจำหรอกครับ"

นี่คือสมาชิกระดับวีไอพีซูพรีมแห่งคลับยงหัวเชียวนะ ถ้าเขาเกิดระแวงว่าพอรถมาถึงแล้วหลินชวนจะไม่มีปัญญาจ่าย เขาคงบ้าไปแล้วล่ะ

ในตอนนั้นเอง เฉินหลั่งก็พูดแทรกขึ้นมา "คุณชายหลินครับ แล้ว ซูซูกิ ฮายาบูสะ พอจะเข้าตาคุณชายบ้างไหมครับ? พอดีโชว์รูมของพวกเราเพิ่งจะมีรถเข้ามาลอตใหม่ ซึ่งในนั้นมี จีเอสเอกซ์ 1300 อาร์ ตัวท็อปรุ่นใหม่ล่าสุดอยู่คันนึงที่ยังไม่มีใครจอง ถ้าคุณชายสนใจ ผมจะให้คนรีบไปส่งให้เดี๋ยวนี้เลยครับ"

ดวงตาของหลินชวนเป็นประกายขึ้นมาอีกครั้ง ซูซูกิ ฮายาบูสะ ก็จัดว่าเด็ดไม่เบาเลยนะ ไม่เพียงแต่ดีไซน์จะสวยโฉบเฉี่ยว แต่เรื่องความเร็วก็แรงทะลุนรกเหมือนกัน แน่นอนว่าตามกฎหมายจำกัดความเร็วในประเทศ ต่อให้บิดได้สูงสุดสามร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมง มันก็ไม่ได้มีความหมายอะไรมากนักหรอก ประเด็นหลักคือมันเท่และสมรรถนะยอดเยี่ยมต่างหาก เอาไปขับโฉบสาวรับรองว่าหล่อเท่สุดๆ

หลินชวนถาม "มีเบาะซ้อนท้ายไหมครับ?"

เฉินหลั่งตอบยิ้มๆ "มีครับ ซูซูกิ ฮายาบูสะ มองเผินๆ เหมือนจะไม่มีเบาะซ้อนท้าย แต่ความจริงแล้วมันมีซ่อนอยู่ครับ แค่ถูกครอบด้วยชุดแฟริ่งท้ายไว้เฉยๆ แค่ถอดแฟริ่งออกก็ซ้อนได้แล้วครับ"

หลินชวนยังไม่ทันรู้ราคา ก็ตัดสินใจซื้อทันที "งั้นตกลงครับ ผมเอาคันนึง ถ้าสามารถส่งมาให้ตอนนี้ได้เลย ก็เอามาส่งที่นี่เลยนะครับ ราคาเท่าไหร่บอกมาได้เลย เดี๋ยวผมโอนให้เดี๋ยวนี้แหละ"

"ถ้าคุณชายหลินรับคันนี้ ราคาสุทธิรวมทุกอย่างอยู่ที่สามแสนแปดหมื่นหยวนครับ" พูดจบ เฉินหลั่งก็รีบต่อสายโทรศัพท์สั่งการทันที

พวกเขายังคงทานอาหารและพูดคุยกันต่อไป หัวข้อสนทนาล้วนแต่เป็นเรื่องธุรกิจมูลค่าหลายล้านหรือหลายสิบล้านทั้งนั้น

หลินชวนไม่ได้แสดงความสนใจในเรื่องอื่นอีก แต่ทุกคนก็ไม่ได้ร้อนรนอะไร การได้ออกมาเจอและกระชับความสัมพันธ์กับหลินชวนในวันนี้ แค่นี้มันก็คุ้มค่าเกินพอแล้ว

หลังจากทานเสร็จ ค่าอาหารหนึ่งล้านหยวนก็ถูกหักออกจากบัตรของหลินชวนโดยตรง ถึงแม้ทุกคนจะบอกว่านี่คืองานมีตติ้งคลับ แต่เป้าหมายหลักตั้งแต่แรกที่พวกเขามา ก็คือเพื่อมาช่วยเป็นแบ็กอัปให้หลินชวนต่างหาก ความจริงพวกเขาไม่ได้มีเวลาว่างมากมายขนาดนั้นหรอก ดังนั้นพอกินเสร็จ ต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน

ตอนที่เดินลงบันได หลิงอู่ซ่าก็เป็นฝ่ายเดินมาจับมือหลินชวนก่อน นิสัยของเธอเป็นพวกตรงไปตรงมา ไม่มีความเหนียมอายเลยสักนิด

พอลงมาถึงชั้นล่าง ก็เห็นผู้คนยืนมุงดูอะไรบางอย่างอยู่ เมื่อฝ่าวงล้อมเข้าไป ก็พบรถมอเตอร์ไซค์คันใหม่เอี่ยมอ่อง เพิ่งจะถูกยกลงมาจากรถบรรทุก ดีไซน์ที่โฉบเฉี่ยวล้ำสมัยของมัน ดูหล่อเท่บาดใจสุดๆ

หลิงอู่ซ่าผู้หลงใหลในรถมอเตอร์ไซค์ ถึงกับตาลุกวาวเป็นประกายวิบวับ หลินอวี่เวย ลิ่วจวิ้นฮุย จางหย่วน และคนอื่นๆ ก็มองด้วยความตื่นตาตื่นใจเช่นกัน ถึงจะไม่ได้มีความรู้เรื่องมอเตอร์ไซค์ แต่เรื่องความสวยงามก็ต้องยอมรับเลยว่ามันเท่จริงๆ

ในตอนนั้นเอง เฉินหลั่งก็เดินเข้ามาหา "คุณชายหลินครับ รถมาส่งแล้วนะครับ ลองไปเทสต์ดูไหมครับ?"

หลิงอู่ซ่า หลินอวี่เวย ลิ่วจวิ้นฮุย จางหย่วน และคนอื่นๆ ต่างก็หันขวับไปมองหลินชวนด้วยความอึ้ง นี่นายเป็นคนซื้อรถคันนี้งั้นเหรอ?

บิ๊กไบก์ระดับนี้ ราคามันต้องแพงหูฉี่แน่ๆ แค่แวะมากินข้าวแป๊บเดียว นายก็ตัดสินใจซื้อรถคันนี้ไปแล้วเนี่ยนะ?

แต่พอนึกขึ้นได้ว่าหลินชวนมีทั้งรถหรูและคฤหาสน์หรูระดับร้อยล้าน พวกเขาก็เริ่มตระหนักได้ว่าเรื่องแค่นี้สำหรับหลินชวนมันคือเรื่องจิ๊บๆ

สำหรับพวกเขา นี่อาจจะเป็นของหรูหราฟุ่มเฟือยที่ต่อให้เก็บเงินทั้งชีวิตก็ไม่มีปัญญาซื้อ แต่สำหรับหลินชวน มันก็อาจจะเป็นแค่เศษเงินทอนที่เอาไว้ซื้อของเล่นขำๆ เท่านั้นแหละ

หลินชวนขึ้นไปคร่อมบนรถ แล้วลองบิดคันเร่งดู เสียงคำรามต่ำๆ ทรงพลังดังกระหึ่มขึ้นมาราวกับสัตว์ร้ายที่เพิ่งถูกปลุกให้ตื่นจากการหลับใหล

หลินชวนเลิกคิ้วส่งสัญญาณให้หลิงอู่ซ่า "ขึ้นมาสิ"

หลิงอู่ซ่าหัวเราะเบาๆ ก้าวขึ้นไปซ้อนท้ายด้วยท่วงท่าที่ทั้งเท่และทะมัดทะแมง แถมยังสวมกอดเอวหลินชวนจากด้านหลังอย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งสองคนเคารพกฎจราจรอย่างเคร่งครัด หยิบหมวกกันน็อกขึ้นมาสวมใส่เรียบร้อย

"พวกเราขอกลับมหา'ลัยก่อนนะ พวกนายก็นั่งรถกลับกันเองแล้วกัน เดี๋ยวให้คนขับรถเอาเมอร์เซเดสเบนซ์ จีคลาสของฉันไปส่ง พวกนายก็นั่งคันนั้นกลับไปได้เลย" หลินชวนหันไปสั่งความลิ่วจวิ้นฮุยและคนอื่นๆ สั้นๆ ก่อนจะสตาร์ตเครื่องซูซูกิ ฮายาบูสะ แล้วบิดพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว

ทุกคนได้แต่มองตามแผ่นหลังของพวกเขาไป ด้วยความอิจฉาตาร้อนสุดๆ

"เชี่ยเอ๊ย โคตรเท่เลยว่ะ"

"ชาติหน้า ขอเกิดมาเป็นคนรวยบ้างเถอะ"

"ฉันลองเสิร์ชดูแล้วว่ะ คันนั้นน่าจะเป็นซูซูกิ ฮายาบูสะ ราคาประมาณแสนสองแสนหยวนมั้ง"

"นายเสิร์ชผิดรุ่นแล้วล่ะ นั่นมันไม่ใช่ฮายาบูสะรุ่นธรรมดา แต่มันคือรุ่น จีเอสเอกซ์ 1300 อาร์ ตัวใหม่ล่าสุด ราคาเหยียบสี่แสนหยวนเลยนะเว้ย"

"มอเตอร์ไซค์คันเดียวสี่แสนหยวน บ้าไปแล้ว"

จางหย่วนมองตามแผ่นหลังของหลินชวนที่กำลังขี่มอเตอร์ไซค์พานางในฝันของเขาซ้อนท้ายจากไป ความรู้สึกปวดร้าวทรมานในใจก็ยิ่งทวีคูณขึ้นไปอีก เขามองออกเลยว่ารอยยิ้มของหลิงอู่ซ่าตอนที่ก้าวขึ้นไปซ้อนท้ายมันหวานหยดย้อยแค่ไหน มันคือความสุขที่พรั่งพรูออกมาจากใจจริง

เขารู้ดีว่าหลิงอู่ซ่าชอบรถมอเตอร์ไซค์ และ จีเอสเอกซ์ 1300 อาร์ รุ่นใหม่ล่าสุดนี้ ก็คือสุดยอดรถในฝันของเธอเลย แต่รู้ไปแล้วมันจะได้อะไรล่ะ ในเมื่อเขาไม่มีปัญญาซื้อมันมาให้เธอได้

ทว่าสิ่งที่เขาต้องใช้ความพยายามทั้งชีวิตก็ยังทำไม่สำเร็จ หลินชวนกลับทำมันได้อย่างง่ายดายราวกับแค่เดินไปซื้อขนมถุงละสิบหยวน

เขาได้ตระหนักถึงช่องว่างที่ห่างชั้นกันราวฟ้ากับเหวระหว่างเขากับหลินชวนอีกครั้ง และในที่สุด เขาก็ต้องยอมตัดใจจากหลิงอู่ซ่าอย่างเด็ดขาด

แต่เมื่อกี้ เขาแอบถ่ายรูปตอนที่หลิงอู่ซ่าสวมกอดหลินชวนเอาไว้ เขาเปิดวีแชตขึ้นมา แล้วกดส่งไปให้หวังเฉินหยางอีกครั้ง เรื่องปวดใจแบบนี้ จะให้เขาทนรับกรรมอยู่คนเดียวได้ไงล่ะ

หลินชวนขี่มอเตอร์ไซค์พาหลิงอู่ซ่าเลี้ยวเข้าสู่ถนนเลียบแม่น้ำ บิดคันเร่งพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง สายลมพัดปะทะใบหน้าดังอื้ออึง

หลิงอู่ซ่ากอดเอวหลินชวนไว้แน่น ดื่มด่ำไปกับความตื่นเต้นเร้าใจของความเร็ว เมื่อก่อนเธอเอาแต่ขี่เอง นี่เป็นครั้งแรกที่เธอค้นพบว่า การได้ซ้อนท้ายและสวมกอดผู้ชายที่ตัวเองแอบชอบ มันให้ความรู้สึกที่ฟินกว่ากันเยอะเลย

ตลอดเส้นทางที่ขี่กลับมหา'ลัย ค่าความประทับใจของเธอพุ่งขึ้นไม่หยุด มีเสียงแจ้งเตือน ค่าความประทับใจ +1, ค่าความประทับใจ +1, ค่าความประทับใจ +1 ดังขึ้นเป็นระยะๆ...

พอขี่มาถึงหน้าประตูมหา'ลัย ค่าความประทับใจก็พุ่งไปแตะ 80 แต้มพอดีเป๊ะ "ค่าความประทับใจของหลิงอู่ซ่าทะลุ 80 แต้มแล้ว ระบบได้อัปเดตข้อมูลสถานะ โปรดตรวจสอบข้อมูลโดยละเอียด"

ชื่อ: หลิงอู่ซ่า อายุ: 21 ปี รูปร่างหน้าตา: 8.4 คะแนน ส่วนสูง: 168 เซนติเมตร น้ำหนัก: 52 กิโลกรัม ค่าความประทับใจ: 60 -> 80 แฟนเก่า: ไม่มี โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์: ไม่มี

หลินชวนถึงกับอึ้งไปเลย หลิงอู่ซ่าก็ยังเป็นสาวบริสุทธิ์เหมือนกันเหรอเนี่ย?

พูดตามตรง เขารู้สึกประหลาดใจนิดหน่อย ท้ายที่สุดแล้วหลิงอู่ซ่าก็เป็นพวกรักสนุก ชอบออกไปเที่ยวเล่นบ่อยๆ

แต่พอลองคิดดูดีๆ เหมือนว่าทุกครั้งที่หลิงอู่ซ่าออกไปเที่ยว ก็จะไปกันเป็นกลุ่มใหญ่ มีทั้งผู้หญิงผู้ชายปะปนกันไป และมีหลินอวี่เวยไปด้วยเสมอ ไม่เคยเห็นเธอออกไปเที่ยวกันสองต่อสองกับผู้ชายคนไหนเลย นั่นก็แปลว่าเธอไม่ได้ไปเดตนั่นเอง

บางคนปากบอกว่าไปขี่มอเตอร์ไซค์ไปเที่ยวเล่น แต่ความจริงแล้วแอบไปตกผู้ชาย แต่สำหรับหลิงอู่ซ่า เธอไปเพราะรักสนุกและอยากเที่ยวจริงๆ

หลินชวนถอดหมวกกันน็อกออก หันไปมองหลิงอู่ซ่าด้วยสายตาแฝงความนัย

หลิงอู่ซ่าก็ถอดหมวกกันน็อกออกเช่นกัน เธอสะบัดผมสลวยให้คลายตัว พอเห็นหลินชวนจ้องมองมานิ่งๆ เธอก็จ้องตากลับอย่างไม่เกรงกลัว

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะบรรยากาศพาไป หรือเพราะความหุนหันพลันแล่นที่ปะทุขึ้นมากะทันหัน เธอขยับตัวเข้าไปใกล้ แล้วประทับริมฝีปากสีแดงสดของเธอลงไป...