บทที่ 696 ความหวังของตระกูล

เมื่อจางแทซูและซูชิมะเดินทางกลับมาถึงสถาบันแห่งชาติเอฟบีไอหลังจากที่ต้องห่างหายไปสองวัน บรรดานักข่าวที่มาปักหลักรอคอยอยู่ก็กรูกันเข้ามาล้อมหน้าล้อมหลังในทันที จางแทซูไม่ลืมที่จะพาแฟนสาวของเขามาด้วย เมื่อประตูรถเปิดออก ซูชิมะก็ก้าวลงจากรถไปก่อน จากนั้นเขาก็ช่วยเปิดประตูให้จางแทซู และประคองให้อีอึนยอนก้าวลงมาจากรถพร้อมกัน

ชั่วพริบตาเดียว อีอึนยอนที่ควงแขนแฟนหนุ่มของเธออยู่ ก็กลายเป็นศูนย์กลางความสนใจของการสัมภาษณ์จากสื่อมวลชนไปในทันที

"ขอเรียนถามท่านอัยการจางแทซูครับ คุณตั้งข้อสงสัยได้อย่างไร ว่าผู้ชายคนนั้นคือฆาตกรแม่น้ำกรีน!"

"พวกเราไม่ได้สงสัยหรอกครับ พวกเราก็แค่ตีกรอบให้แคบลงเรื่อยๆ ตามทิศทางทางจิตวิทยาที่พวกเรามีต่อคนร้าย ในตอนแรกพวกเราจำกัดขอบเขตไปที่กลุ่มคนที่มีประวัติก่ออาชญากรรมในต่างประเทศ แต่ไม่มีประวัติอาชญากรรมในประเทศ จากนั้นก็กำหนดรายชื่อผู้ต้องสงสัยในพื้นที่ซีแอตเทิลออกมาสามสิบคน แล้วก็เริ่มดำเนินการสืบสวนบุคคลเหล่านี้ ริกกี้ก็แค่บังเอิญอยู่ในรายชื่อนั้น เขาเป็นหนึ่งในสามสิบคนนั้นครับ โชคดีที่ในที่สุดพวกเราก็หาเขาจนเจอ และได้หลักฐานเพียงพอที่จะใช้เอาผิดเขา แต่ที่โชคร้ายก็คือ ในระหว่างการสืบสวน มีผู้หญิงบริสุทธิ์อีกหนึ่งคนต้องมาถูกฆาตกรรมอย่างโหดเหี้ยม ซึ่งเรื่องนี้พวกเราก็รู้สึกเสียใจเป็นอย่างยิ่งครับ!"

จางแทซูเป็นคนมีวาทศิลป์ ประกอบกับทักษะภาษาอังกฤษที่คล่องแคล่ว การให้เขาออกหน้าในสถานการณ์ให้สัมภาษณ์แบบนี้จึงเหมาะสมกว่าซูชิมะ ท้ายที่สุดแล้ว ภาษาอังกฤษของซูชิมะก็ยังมีสำเนียงแบบชาวเกาะที่ฟังค่อนข้างยาก หากไม่ใช่คนที่คุ้นเคยกับเขา ก็ยากที่จะเข้าใจว่าเขากำลังพูดอะไรอยู่