บทที่ 697 วางแผนอนาคต

ในที่สุดฆาตกรแม่น้ำกรีนก็ยอมก้มหัวรับสารภาพความผิด มันยอมรับสารภาพว่าเป็นผู้ก่อเหตุในแปดสิบสี่คดี และเป็นคนลงมือปลิดชีพเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายด้วยตัวเองถึงแปดสิบเจ็ดคน ทว่า ทางฝั่งตำรวจกลับออกมาระบุว่า มีเพียงเจ็ดสิบสามคดีเท่านั้นที่เป็นฝีมือของมันจริงๆ และจำนวนผู้เสียชีวิตก็ไม่ได้มากมายขนาดนั้น

ทำไมถึงเกิดความขัดแย้งของตัวเลขที่สวนทางกันเช่นนี้? ข้ออ้างที่ทางหน่วยงานรัฐนำมาใช้ชี้แจงก็คือ ริกกี้ ฆาตกรแม่น้ำกรีน มีอาการป่วยทางจิตและสติไม่ค่อยสมประกอบ ดังนั้น มันจึงมีพฤติกรรมชอบคุยโวโอ้อวด พูดจาขยายความเกินจริง ทั้งเรื่องจำนวนคนที่มันฆ่า และจำนวนคดีที่มันก่อเหตุสำเร็จ! ทว่า ในมุมมองของจางแทซู เขากลับมองทะลุปรุโปร่ง ว่าสาเหตุที่แท้จริง น่าจะเป็นเพราะตัวเลขแปดสิบสี่คดีที่ฆาตกรสารภาพนั้น มันดันกระโดดและแตกต่างจากตัวเลขเจ็ดสิบกว่าคดี ที่ทางรัฐบาลเคยแถลงและประเมินไว้ก่อนหน้านี้มากจนเกินไป หากทางรัฐบาลหน้ามืดตามมัว รีบเร่งตอบรับและยืนยันตามตัวเลขที่ฆาตกรกล่าวอ้างล่ะก็ ไม่ว่าจะเป็นเอฟบีไอ หรือแม้กระทั่งตำรวจรัฐแคลิฟอร์เนีย ก็คงจะต้องถูกสังคมตราหน้าและเสียหน้ากันอย่างย่อยยับแน่ๆ เพราะฉะนั้น... เพื่อเป็นการรักษาภาพลักษณ์และรักษาหน้าขององค์กร ทางอัยการจึงดันทุรัง ที่จะยึดถือและส่งฟ้องคดีต่อศาล ตามจำนวนตัวเลขเดิมที่ตนเองเคยสืบสวนและรวบรวมพยานหลักฐานไว้เท่านั้น

แต่เรื่องพรรค์นั้น มันก็ไม่ใช่กงการหรือธุระกงการอะไรของจางแทซูอีกต่อไปแล้ว จุดประสงค์หลักที่เขายื่นมือเข้าไปสอดแทรกและคลี่คลายคดีนี้ ก็เพื่อต้องการสร้างผลงาน และจะได้รีบๆ เรียนจบหลักสูตรจากสถาบันแห่งชาติเอฟบีไอให้ไวที่สุดก็เท่านั้น ในเมื่อเขาเป็นเพียงแค่อัยการจากเกาหลีใต้ และไม่มีสิทธิ์ขาดหรืออำนาจในการบังคับใช้กฎหมายบนแผ่นดินอเมริกา ดังนั้น ในการจัดการกับคดีนี้ เขาจึงทำได้เพียงแค่นำเสนอทฤษฎี และแสดงความคิดเห็นของตนเอง ให้อยู่ในขอบเขตและกรอบการทำงานที่ทางเอฟบีไอกำหนดไว้ให้เท่านั้น แน่นอนว่า เขาไม่มีสิทธิ์และไม่ควรอย่างยิ่ง ที่จะไปก้าวก่าย หรือชี้นิ้วสั่งสอนการทำงานของคนอื่น

แต่ถึงจะไม่ได้เข้าไปก้าวก่าย แล้วเขาจะเสียผลประโยชน์อะไรล่ะ?

ในเวลานี้ ข่าวคราวและชื่อเสียงของท่านอัยการจางแทซูจากเกาหลีใต้ และสารวัตรซูชิมะ เจ้าหน้าที่ตำรวจจากญี่ปุ่น ผู้ผนึกกำลังและแท็กทีมกันปิดแฟ้มคดีปริศนาสะเทือนขวัญ ที่ยืดเยื้อและหลอกหลอนคนอเมริกันมานานกว่าสี่สิบปี ได้ถูกตีแผ่และแพร่สะพัดไปทั่วทั้งประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เรียกได้ว่า ตอนนี้ชื่อเสียงของพวกเขานั้น โด่งดังและเป็นที่รู้จักไปทั่วสารทิศ! แล้วถ้าขืนเขาเข้าไปตั้งแง่ ถกเถียง หรือมัวแต่มานั่งงัดข้อกับเอฟบีไอ เรื่องตัวเลขจำนวนคดีที่ไม่ตรงกันในตอนนี้ มันจะไม่ดูเป็นพฤติกรรมที่เด็กน้อยและไร้สาระเกินไปหน่อยหรือ?