บทที่ 739 สืบจากกล้องวงจรปิด

"ท่านอัยการครับ ทางเราได้ลงพื้นที่และดำเนินการคัดลอกไฟล์ภาพ จากกล้องวงจรปิดในละแวกนั้นมาได้ทั้งหมด ยี่สิบเจ็ดตัวครับ ตอนนี้ข้อมูลและไฟล์ภาพทั้งหมด ถูกส่งตรงมาถึงมือของพวกเราเรียบร้อยแล้วครับ"

"ทำได้ดีมากครับ ถ้าอย่างนั้นก็คงต้องรบกวนให้ทุกท่าน เหน็ดเหนื่อยและอดทนกันหน่อยนะครับ พวกเราต้องช่วยกันเพ่งดูและสอดส่อง หวานหาเบาะแสและร่องรอยของไอ้ฆาตกรคนนั้นให้เจอ ต่อให้รูปคดีเบื้องต้น มันจะถูกสันนิษฐานว่าเป็นคดีลักวิ่งชิงปล้น ทว่าพวกเราก็ต้องทุ่มเทและพยายามอย่างสุดความสามารถ เพื่อปิดคดีและลากคอคนผิดมาลงโทษให้ได้"

ถึงแม้ว่าในทางนิตินัยและพยานหลักฐาน มันจะยังไม่มีเครื่องยืนยัน หรือข้อพิสูจน์ที่แน่ชัด ว่าคดีฆาตกรรมคิมอึนซอง จะมีความเชื่อมโยง หรือเกี่ยวพันกับคดีของคิมชีฮยอน ทว่าจางแทซูก็ยังคงดึงดัน และออกคำสั่งให้ลูกทีมทั้งทีม สละเวลาและทุ่มเทสรรพกำลังทั้งหมด เพื่อลงมาลุยและไขคดีของคิมอึนซองอย่างเต็มกำลัง

ในประเทศเกาหลีใต้ ด้วยข้ออ้างและข้อกฎหมาย ที่ให้ความสำคัญกับการปกป้องสิทธิส่วนบุคคล และความเป็นส่วนตัวของประชาชนเป็นหลัก ดังนั้น การที่หน่วยงานรัฐจะเข้าไปขออนุมัติ หรือดำเนินการติดตั้งกล้องวงจรปิดในพื้นที่สาธารณะ จึงมักจะเผชิญกับการต่อต้าน และเสียงคัดค้านจากชาวบ้านในละแวกนั้นอยู่เสมอ ทว่าผลลัพธ์และผลกระทบที่ตามมา จากการที่พื้นที่สาธารณะมีกล้องวงจรปิดไม่ครอบคลุม มันก็เท่ากับการเปิดช่องโหว่ และสร้างจุดบอด ให้พวกมิจฉาชีพและอาชญากร สามารถฉวยโอกาสและก่อเหตุอาชญากรรมได้อย่างสะดวกดายยิ่งขึ้น และด้วยความหละหลวมของรัฐบาลนี่แหละ ที่ทำให้บรรดาร้านค้าและผู้ประกอบการ ต้องจำใจควักกระเป๋า จ้างช่างมาติดตั้งกล้องวงจรปิดและระบบรักษาความปลอดภัย เพื่อปกป้องทรัพย์สินและผลประโยชน์ของตนเอง

และด้วยเหตุผลนี้นี่แหละ ถึงแม้ว่าจุดเกิดเหตุและตรอกซอกซอย ที่คิมอึนซองถูกฆาตกรรม จะเป็นเพียงชุมชนแออัดและสลัม ที่มีถนนหนทางคับแคบ มีเพียงแสงไฟสลัวแหว่งจากเสาไฟฟ้าริมทาง หนำซ้ำ ในยามวิกาลก็แทบจะไม่มีผู้คน หรือชาวบ้านเดินเพ่นพ่าน ในสถานที่เปลี่ยวและน่ากลัวแบบนั้นเลยก็ตาม