บทที่ 741 สิ่งที่ต้องให้ความสำคัญอย่างแท้จริง

นับตั้งแต่ที่อินเทอร์เน็ตกลายเป็นสิ่งที่เข้าถึงได้ง่ายและแพร่หลาย เรื่องราวบางอย่างก็มักจะทำให้ผู้คนรู้สึกเอือมระอาและจนคำพูดอยู่เสมอ นั่นก็คือ ยิ่งเรื่องไหนที่เป็นประเด็นถกเถียงกันอย่างดุเดือดเผ็ดมันบนโลกออนไลน์ มากเท่าไหร่ ในชีวิตจริงแล้ว เรื่องเหล่านั้นก็มักจะเป็นเพียงเรื่องจุกจิกที่ไม่ได้สลักสำคัญอะไรเลย

ยกตัวอย่างเช่น เรื่องสิทธิสตรี โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มสตรีนิยมสุดโต่ง ที่คนเพียงหยิบมือเดียวกลับสามารถปั่นกระแส และผลักดันความคิดเห็นของพวกตน ให้กลายเป็นกระแสหลักบนอินเทอร์เน็ตได้อย่างน่าตาเฉย

นอกเหนือจากนี้ ก็ยังมีกลุ่มพิทักษ์สัตว์สุดโต่ง ที่ทำตัวราวกับว่า สัตว์ที่น่าสงสารและถูกรังแกบนโลกใบนี้ มีเพียงแค่สุนัขและแมวเท่านั้น ส่วนบรรดาสัตว์โลกสายพันธุ์อื่น ที่ต้องตกเป็นอาหารของสุนัขและแมว กลับไม่ถูกนับ หรือถูกมองว่าเป็นสัตว์ที่ควรค่าแก่การปกป้องเลยสักนิด

และนี่แหละคือตลกร้ายและโลกคู่ขนานบนอินเทอร์เน็ต ไม่มีใครสนใจ หรือตั้งคำถามเลยว่า ในประเทศเกาหลีใต้ มีประชาชนกี่คนที่กำลังตกงานและเผชิญกับสภาวะว่างงาน ไม่มีใครเหลียวแล หรือสนใจเลยว่า ในกรุงโซลแห่งนี้ มีประชากรอีกกี่ชีวิต ที่ต้องทนอุดอู้และซุกหัวนอนอยู่ในห้องเช่าใต้ดิน บรรดาชาวเน็ตและนักรบคีย์บอร์ด ต่างก็ให้ความสนใจและเป็นเดือดเป็นแค้น อยู่แค่เรื่องที่ว่า น้องหมาน้องแมวจะได้กินอิ่มนอนหลับสบายหรือไม่ หรือมัวแต่ไปขุดคุ้ยประวัติศาสตร์ และตั้งคำถามว่า ตลอดหลายพันปีที่ผ่านมา สังคมเกาหลีกดขี่และรังแกแค่ผู้หญิงฝ่ายเดียวจริงหรือ

ย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน ในช่วงที่นายกเทศมนตรีกรุงโซลคนก่อนเพิ่งจะเข้ารับตำแหน่ง เพื่อเป็นการสร้างภาพลักษณ์ และเตรียมพร้อมสำหรับการเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลกเกาหลี-ญี่ปุ่น เขาถึงขั้นใช้อำนาจสั่งปิดฟาร์มเพาะเลี้ยงสุนัขจำนวนมาก รวมถึงสั่งปิดร้านอาหารที่ขายเนื้อสุนัข ซึ่งตั้งกระจายอยู่ทั่วทุกมุมถนนในกรุงโซลอย่างเด็ดขาด หนำซ้ำ ยังมีกลุ่มพิทักษ์สัตว์หัวรุนแรงหลายกลุ่ม บุกเข้าไปโจมตีและทำลายฟาร์มเพาะเลี้ยงสุนัขเหล่านั้นอย่างอุกอาจ ทว่าผลกระทบที่ตามมาก็คือ ประชาชนและผู้ประกอบการนับแสนชีวิต ต้องตกงานและสูญเสียช่องทางทำมาหากินไปในชั่วข้ามคืน โดยที่ผลลัพธ์ของการกระทำอันโหดร้ายนี้ ถูกนำไปแลกกับคะแนนความนิยม และภาพลักษณ์อันสวยหรูของท่านนายกเทศมนตรีเพียงคนเดียวเท่านั้น