บทที่ 105 ตั้งชื่อว่าฮุยฮุยกับอาฉี

บนรถ หยางจ้านดูเวลา ปาเข้าไปเกือบ 5 โมงเย็นแล้ว ขืนขับรถเอื่อยเฉื่อยชิลๆ แบบตอนขามา กว่าจะถึงบ้านคงเลย 6 โมงครึ่งแน่ๆ แถมตอนนี้มีลูกหมาสองตัวมาด้วย จะอุ้มกลับไปแบบตัวเปล่าเล่าเปลือยก็คงไม่ได้

กะว่าตอนผ่านเขตฮุ่ยหยาง จะต้องแวะร้านเพ็ตช็อป ซื้อพวกอาหารและของใช้จำเป็นให้เจ้าสองแสบซะหน่อย หยางจ้านก็เลยตั้งใจขับรถ เหยียบคันเร่งทำความเร็วขึ้นมานิดนึง

เฉินเฉินทนไม่ได้ที่จะทิ้งหยางจ้านไว้เบาะหน้าแล้วตัวเองไปนั่งกอดลูกหมาอยู่เบาะหลัง เธอเลยปรับเบาะที่นั่งให้ถอยไปจนสุด เอาลูกหมาตัวนึงใส่กล่องกระดาษใบเล็กวางไว้ที่วางเท้า ส่วนอีกตัวก็อุ้มไว้แนบอก เจ้าตัวที่อยู่ในกล่องก็ปีนป่ายเอาขาหน้ามาเกาะขาเฉินเฉิน อ้อนขอความรักไม่หยุด

โชคดีที่เจ้าสองตัวนี้ไม่เมารถ หยางจ้านก็เลยขับรถได้สบายใจหน่อย ขับไปก็เอื้อมมือไปลูบหัวเจ้าหมาตาดำที่เฉินเฉินอุ้มอยู่เป็นระยะๆ

"จ้านจ้าน ขับช้าๆ ก็ได้ค่ะ ถึงดึกหน่อยก็ไม่เป็นไรหรอก" เฉินเฉินเตือนด้วยความเป็นห่วง