บทที่ 141 ขากลับคลายข้อสงสัย วางแผนไปกราบแม่ยาย

รถขับออกมาไกลจนขึ้นทางด่วนแล้ว ในที่สุดเฉินเฉินก็กลั้นไว้ไม่อยู่ ปล่อยเสียงหัวเราะ "คิกคิก" ออกมา

หยางจ้านยังคงคิดวนเวียนอยู่ว่าเมื่อกี้ตอนเจอ 'แม่ยาย' กะทันหัน เขาเผลอทำอะไรเสียมารยาทไปบ้างหรือเปล่า พอได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักของเฉินเฉิน ความเขินปนหงุดหงิดก็ทำให้เขาเอื้อมมือไปบีบติ่งหูเธอเบาๆ

"อ๊ะ~" เฉินเฉินร้องอุทานพร้อมกับหัวเราะ เอี้ยวตัวหลบไปอีกทาง

เมื่อไม่สำเร็จ หยางจ้านก็คว้ามือของเฉินเฉินมาทำท่าจะกัดเสียเลย จนเฉินเฉินต้องรีบขอร้อง "ผิดไปแล้วๆ จ้านจ้าน ฉันไม่หัวเราะแล้วค่ะ!"

หยางจ้านเลิกทำหน้าดุ แต่ก็ยังงับมือเฉินเฉินเบาๆ แล้วจูบไปหนึ่งทีก่อนจะถาม "มันยังไงกันเนี่ย ถ้ารู้ว่าจะต้องเจอกันแบบฉุกละหุกขนาดนี้ ผมสู้บุกขึ้นไปหาถึงบ้านเลยยังดีกว่า เมื่อกี้เกือบทำตัวไม่ถูกแล้วเชียว"