บทที่ 142 หลิวเสี่ยวหัวผู้ออกรับหน้าเสื่อ

วันทำงานในสัปดาห์ใหม่

เป้าหมายหลักของหยางจ้านในสัปดาห์นี้คือการเน้นไปที่การสอนงานหลิวเสี่ยวหัว หลังจากให้โอกาสฝึกฝนอย่างหนักหน่วงมาตลอดหนึ่งสัปดาห์ ก็พิสูจน์แล้วว่าเด็กหนุ่มคนนี้เป็นคนที่สามารถมอบความไว้วางใจให้ได้

นักศึกษาจบใหม่ทุกคนที่เพิ่งก้าวเข้าสู่สังคมย่อมมีความกระตือรือร้นในการทำงาน และไม่เคยขาดความมุ่งมั่นที่จะแสวงหาโอกาสเพื่อเอาชนะความยากลำบาก

หลิวเสี่ยวหัวเข้ามาทำงานที่บริษัทได้หลายเดือนแล้ว นอกจากช่วงอบรมที่มีการแข่งขันกดดันนิดหน่อย พอถูกส่งมาที่แผนกธุรกิจสองเดือนนี้ เขาก็แทบจะโดนดองจนสนิมจะกินอยู่แล้ว

หากทุกอย่างยังคงดำเนินไปตามที่หยางจ้านเคยเจอในชาติก่อน หลิวเสี่ยวหัวคงจะปล่อยเวลาผ่านไปในแผนกธุรกิจอีกสักครึ่งปี จากนั้นไฟฝันและความมุ่งมั่นทั้งหมดก็คงมอดดับลง ไม่เช่นนั้นก็คงต้องคิดหาทางออกใหม่ ซึ่งไม่ว่าจะเป็นทางไหน สุดท้ายก็จะบีบให้เขาต้องเปลี่ยนเส้นทาง การลาออกไปหาความก้าวหน้าที่อื่นคงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดของเขา