บทที่ 164 เส้นทางตามหารักของเซ่งเกอ

...

"ใช่แล้ว ไอ้เจ้าเซ่ง สารภาพมาซะดีๆ" เหยียนจื้อหงที่เพิ่งนั่งลงบนเก้าอี้รีบเข้าแทรกแซงร่วมวงกับหยางจ้านทันที

จังหวะนั้นพนักงานนำอาหารมาเสิร์ฟพอดี หม้อดินเผาใบใหญ่ส่งควันฉุยร้อนระอุ ทำให้ทุกคนต้องเลิกหยอกล้อแล้วขยับเก้าอี้ถอยออกไปนิดหน่อย

หม้อดินเผาวางบนโต๊ะแล้วจุดไฟต้มต่ออีกสองนาทีก็พร้อมรับประทาน เจียงหลินเซินถึงได้ถามขึ้นว่า "เซ่งเกอมาทั้งที คืนนี้จะกินข้าวเปล่าๆ ไม่ได้นะ ที่ออฟฟิศฉันมีเหล้าขาวไว้รับแขกอยู่ แต่ไม่รู้ว่าพวกนายดื่มกันหรือเปล่า เลยไม่ได้หยิบติดมือมา"

"เจียงหัวหน้าชั้น นายพูดแบบนี้เท่ากับไม่ได้พูดนะเว้ย ดื่มหรือไม่ดื่มนายก็หิ้วมาวางไว้ก่อนสิ! ในฐานะอดีตลูกน้องที่เคยอยู่ใต้บังคับบัญชานาย วันนี้ฉันขอเป็นตัวแทนสหายหลัวเซ่งที่เดินทางมาไกล วิจารณ์นายสักหน่อยเถอะ" เหยียนจื้อหงงัดสกิลฝีปากจัดจ้านของเขาออกมาใช้ "ดูสิ พอนายไม่เอาเหล้ามา ไอ้กระจอกอย่างฉันก็ต้องควักเนื้อซื้อเหล้ามาเลี้ยงต้อนรับเนี่ย เฮ้อ น่าสงสารกระเป๋าสตางค์ฉันจริงๆ"