บทที่ 165 จองคิวเพื่อนเจ้าบ่าวช่วงวันชาติ

เจียงหลินเซินเล่าวีรกรรมสุดเจ๋งของตัวเองจบก็ยกแก้วขึ้นชนกับทุกคนด้วยความภาคภูมิใจ ดื่มรวดเดียวไปค่อนแก้ว แล้วคีบจู๋วัวเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างเอร็ดอร่อย

"แล้วไงต่อ ก็เลยตกไปอยู่ในกำมือแฟนเก่าเลยสิ? เออ ว่าแต่เธอแต่งงานหรือยัง คุ้นๆ ว่าเป็นรุ่นพี่ที่เรียนก่อนพวกเราปีนึงนี่นา" เหยียนจื้อหงปากไวตามนิสัย แค่ประโยคเดียวก็ดับความฮึกเหิมของเจียงหลินเซินซะมิด

"แฮะๆ... ฮ่าๆ..."

หยางจ้านกับหลัวเซ่งชอบไอ้นกน้อยคนนี้ก็ตรงนี้แหละ (ที่เรียกเหยียนจื้อหงว่านกน้อยก็เพราะชื่อเขาดันมีคำว่าหงหูที่แปลว่านกใหญ่) หมอนี่มักจะขัดจังหวะคนอื่นให้หน้าแตกได้แบบไม่ทันตั้งตัวเสมอ

เจียงหลินเซินทำหน้าเซ็งๆ แล้วโวยวาย "ก็เพราะงั้นไง ฉันรายงานตัวเสร็จก็เผ่นกลับมาทำงานที่เซินเจิ้นเลย แม่งเอ๊ย แค่พยายามกลับมหา'ลัยให้น้อยลงก็หมดเรื่องแล้วป้ะ?"