บทที่ 171 ผู้นำทีมยอดเยี่ยม

หากนับผลแพ้ชนะตามฝ่ายที่นั่ง ผู้อำนวยการสยงและอากวงก็ไม่ได้ขาดทุนอะไรมากมาย คนที่เล่นไพ่เป็นประจำเขาก็ไม่มานั่งใส่ใจเรื่องพวกนี้หรอก ทั้งคู่ขับรถจากไปอย่างอารมณ์ดี แน่นอนว่าพวกเขาไม่กลับไปนอนหอพักของศูนย์ฝึกอบรมหรอกนะ ในเมืองมีรถใช้เองแบบนี้ กลับไปนอนบ้านไม่สบายกว่าหรือไง

ทิ้งให้หยางจ้านและพวกพ้องอีกสองคนอยู่ต่อ พวกเขาสูบบุหรี่และจิบชากันอีกรอบ หยางจ้านลุกขึ้นยืนแล้วล้วง "ดอกผลแห่งชัยชนะ" ของคืนนี้ออกมาจากกระเป๋ากางเกง วางแหมะลงบนโต๊ะน้ำชาพลางพูดว่า "พี่เหว่ย ยินดีด้วยที่ธุรกิจรุ่งเรืองนะพี่ เงินพวกนี้ช่วยเปลี่ยนเป็นเหมาไถขวดเล็กให้ผมตามราคาตลาดหน่อยนะ ให้เกินได้ถือเป็นค่าบุหรี่แต่ห้ามขาดแม้แต่เศษสตางค์ล่ะ"

กู้เหว่ยหัวเราะร่วนพลางคว้าเงินปึกนั้นมา ตอนสรุปยอดหลังเลิกวงเขาก็รู้อยู่แล้วว่าเงินก้อนนี้มีอยู่แปดพันแปดร้อยกว่าหยวน เขาไม่เสียเวลาตรวจนับแต่โยนให้ลูกน้องข้างตัวทันทีพร้อมสั่งการ "เอาไปลงบัญชีซะ แล้วขึ้นไปขนเหมาไถลงมาสี่ลังเอาไปใส่รถเถ้าแก่ฉัน ส่วนแกกับเสี่ยวหลินเอาค่าล่วงเวลาไปคนละสองร้อย ไปจัดการ!"

"ขอบคุณครับพี่เหว่ย ขอบคุณครับเถ้าแก่" ลูกน้องรับเงินไปหน้าบานรีบไปจัดการตามสั่ง

"ทำไมล่ะเถ้าแก่ เหล้าที่บ้านไม่พอเปิดขวดแล้วเหรอ?" กู้เหว่ยยืนส่งทั้งสองคนที่หน้าประตูร้านพลางถามยิ้มๆ