บทที่ 222 คนกระจอกที่แกล้งทำตัวมีระดับ

อู๋ตงจื่อไม่ได้ใส่ใจอะไร เขานั่งลงตรงที่ว่างที่เว้นไว้ให้ พร้อมกับวางกุญแจรถกับซองบุหรี่ลงบนโต๊ะอย่างจงใจให้ดูเป็นธรรมชาติ

เหยียนจื้อหงที่นั่งอยู่ข้างๆ เป็นคนนิสัยตรงๆ โผงผาง เอื้อมมือไปหยิบกุญแจรถของเขามาดู "ไม่เบานี่หว่าตงจื่อ ซื้อรถแล้วด้วย ทำงานแค่สองปีก็มีรถขับแล้ว ชีวิตดีนี่หว่า"

อู๋ตงจื่อยิ้มอย่างคนเหนือกว่า เอนหลังพิงเก้าอี้ทำท่าชิลๆ "ก็แค่รถไว้ขับไปทำงานแหละ ฟอร์ด โฟกัสห้าประตูคันเล็กๆ มะรืนนี้กะจะเอาไปร่วมขบวนแห่ให้พี่เจียซะหน่อย"

จางเฉียงเหลือบมองกุญแจรถในมือเหยียนจื้อหงแล้วถาม "เถ้าแก่พานไม่ซื้อบ้านก่อนแต่มาซื้อรถเนี่ย ใจป้ำจริงนะ ไม่กลัวว่าวันหลังราคาบ้านพุ่งปรี๊ดแล้วจะเสียดายเหรอวะ"

"ชิ~" อู๋ตงจื่อทำหน้าไม่แคร์ "ก็ต้องมีรถก่อนสิวะ ถึงจะหาเงินได้สะดวกขึ้น อีกอย่าง ซื้อบ้านที่ซิงเฉิงมันจะไปยากอะไร อีกสักสองปีเดี๋ยวฉันซื้อเงินสดให้ดู!"