บทที่ 225 ให้ซองแดงมันธรรมดาไป ต้องให้ของขวัญก่อนสิถึงจะถูก

เวลามีเหล้าเข้ามาเอี่ยว งานเลี้ยงก็มักจะลากยาวเสมอ มื้อนี้กินกันยาวไปจนถึงสี่ทุ่มกว่า แต่ไอ้พวกหนุ่มโสดที่เพิ่งจะโม้เหม็นไปเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าดีแต่ปาก

พูดเป็นเล่นไป คนกินเหล้าเก้าคน ฟาดเหล้าขาวไปห้าขวด ไวน์แดงอีกสามขวด ด้วยเลเวลการดื่มของพวกเขาสมัยนี้ เห็นชัดๆ ว่ายังรับมือกับแอลกอฮอล์ระดับนี้ไม่ไหว

โชคดีที่ตอนเฉินหมิ่นเจียออกไปตามหาอู๋ตงจื่อ เขาแวะจ่ายเงินค่าอาหารเรียบร้อยแล้ว ไม่อย่างนั้นหยางจ้านคงต้องควักกระเป๋าจ่ายแทนอีกรอบ

ในบรรดาเก้าคนที่เหลือ นอกจากเหยียนจื้อหงกับหยางจ้านที่ยังมีสติสัมปชัญญะครบถ้วน นอกนั้นก็แทบจะดูแลตัวเองไม่ได้แล้ว

ตัวการสำคัญก็คือเหล้าขาวสองขวดหลังนั่นแหละ ก่อนหน้านี้ทุกคนก็กรึ่มๆ ได้ที่อยู่แล้ว พอมาเจอเหล้าลอตหลังเข้าไป ก็พากันน็อกไปตามๆ กัน สภาพแบบนี้จะให้ไปต่อรอบสองคงไม่ไหวแล้วล่ะ ปัญหาคือคนมีสติแค่สองคนจะแบกพวกนี้กลับไปได้ยังไงเนี่ยสิ