บทที่ 233 งานแต่งกำลังดำเนินไป

เฉินหมิ่นเจียรับรองเท้ามาด้วยรอยยิ้มที่เริ่มจะฝืนๆ นิดหน่อย หันกลับไปปีนขึ้นเตียง จับเท้าของจ้าวหมิงมาสวมรองเท้าให้เสร็จสรรพ

"เรียบร้อยแล้วครับ ใกล้จะหกโมงแล้ว ออกเดินทางกันเถอะ" ลูกพี่ลูกน้องที่ยืนอยู่ข้างๆ ช่วยเร่ง

เฉินหมิ่นเจียลุกขึ้นยืน เตรียมจะจูงมือจ้าวหมิงให้ลุกเดินออกไป

"เฮ้ยๆ อย่าให้เท้าแตะพื้นนะพี่เจีย เจ้าสาวห้ามเท้าแตะพื้นโว้ย" หยางจ้านที่เพิ่งลงมาจากไหล่หลัวเจิ้งกำลังจัดเสื้อเชิ้ตให้เข้าที่ พอเห็นเฉินหมิ่นเจียทำท่าจะจูงเจ้าสาวเดินก็รีบร้องเตือนทันที

"เชี่ยเอ๊ย ลืมไปเลยว่ะ" เฉินหมิ่นเจียหัวเราะร่วนท่ามกลางเสียงขำของคนรอบข้าง เขาปล่อยมือจ้าวหมิงแล้วโน้มตัวเข้าไปช้อนตัวเธออุ้มขึ้นมาทันที